غزل شمارهٔ ۲۷۶۹
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی دعوت به شادی و نوشیدن باده است و به یاد وصال محبوب و لذت‌های زندگی می‌پردازد. شاعر از خوانندگان می‌خواهد که برخیزند و لحظاتی را با نشاط بگذرانند و به یاد خوشی‌ها و زیبایی‌ها زنده باشند. او به شور و شوق زندگی اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که در این دنیای مادی و فانی، هیچ‌چیز پایدار نیست و تنها راه گره‌گشایی از مشکلات، نوشیدن باده و واگذاردن به عشق و زیبایی‌هاست. در نهایت، شاعر به ناپایداری دنیا و بی‌فایده بودن جستجوی مادیات اشاره می‌کند و بر اهمیت روح و معنای واقعی زندگی تأکید می‌کند.
برخیز و بزن یکی نواییبر یاد وصال دلربایی
هوش مصنوعی: بلند شو و نغمهای تازه سر بده تا یاد آن عشق جذاب در دلت زنده شود.
هین وقت صبوح شد فتوحیهین وقت دعاست الصلایی
هوش مصنوعی: بیدار باش، صبح فرا رسیده و زمان پیروزی است، اکنون وقت دعا و نیایش فرا رسیده است.
بگشا سر خنب خسروانیتا خلق زنند دست و پایی
هوش مصنوعی: بیرون بیاورید و خود را نشان دهید تا مردم هم در حضور شما احساس خوبی داشته باشند و شادی کنند.
صد گون گره است بر دل و نیستجز باده جان گره گشایی
هوش مصنوعی: دل انسان پر از مشکلات و پیچیدگیهاست و تنها چیزی که میتواند این گرهها را باز کند، نوشیدن بادهای است که جان را میگشاید و آرامش میآورد.
از جای ببر به یک قنینهآن را که قرار نیست جایی
هوش مصنوعی: هر چیزی را که به آن وابسته نیستی، از خود دور کن و آن را به جایی ببر که برایش مناسبتر باشد.
جز دشت عدم قرارگه نیستچون نیست وجود را وفایی
هوش مصنوعی: در این دنیا، جز میدان عدم جایی برای آرامش وجود ندارد، زیرا وجود هیچ ثبات و پایداری ندارد.
بر سفره خاک تره‌ای نیستهر سوی ز چیست ژاژخایی
هوش مصنوعی: در دنیای مادی، هیچ چیز ارزشمندی رایگان و بدون زحمت به دست نمیآید. آنچه که به نظر میرسد میتواند بیارزش باشد، در حقیقت ممکن است خالی از محتوا و بلااستفاده باشد.
عالم مردار و عامه چون سگکی دید ز دست سگ سخایی
هوش مصنوعی: جهان بیارزش و عدهای از مردم مثل سگ هستند، آیا کسی تا به حال generosity یا بخشش را از دست سگ دیده است؟
ساقی درده صلا که چون توجان‌ها بندید جان فزایی
هوش مصنوعی: ای ساقی، بگو که وقتی تو شراب میریزی و جانها به تو وابسته میشوند، زندگی و جان آدمیان تازه و پرنشاط میشود.
ما چون مس و آهنیم ثابتدر حیرت چون تو کیمیایی
هوش مصنوعی: ما مثل مس و آهن هستیم، ثابت و محکم، در حالی که تو مانند کیمیاگری هستی که ما را به حیرت و شگفتی میاندازی.
در مغز فکن تو هوی هوییوز خلق برآر های هایی
هوش مصنوعی: به خودت فکر کن و با این فکرهایی که در ذهنت داری، از درون خودت صدای خنده و شادی را بیرون بیاور.
تا روح ز مستی و خرابینشناسد هجو از ثنایی
هوش مصنوعی: تا زمانی که روح انسان در حال شادی و سرخوشی باشد، نمیتواند فرق بین دشنام و ستایش را تشخیص دهد.
زین باده چو مست شد فلاطوننشناسد درد از دوایی
هوش مصنوعی: هرگاه کسی تحت تأثیر تجربهای شگفتانگیز قرار بگیرد، مانند مستی از نوشیدنی، ممکن است فراموش کند که دردها و مشکلات را با راهحلها و درمانها نشناسد.
دردی ده و عقل را چنان کنکو درد نداند از صفایی
هوش مصنوعی: به من دردی بده که عقل را طوری تحت تأثیر قرار دهد که حتی متوجه درد نشود و فقط لذت و آرامش را احساس کند.
بر ناطق منطقی فروریزاز جام صبوحیان عطایی
هوش مصنوعی: به سخنگو و منطقی که می‌خواهد به حقیقت برسد، بگو که از دمنوشی که روح را زنده می‌کند، بهرهمند شود.
تا دم نزند دگر نجویدزنبیل و فطیر هر گدایی
هوش مصنوعی: تا زمانی که کسی صحبت نکند، هیچ گدایی به دنبال نان و شکلات نخواهد رفت.
خامش که تو را مسلم آمدبرساختن از عدم بقایی
هوش مصنوعی: سکوت کن، زیرا که ثابت شده است نمیتوان از هیچ، permanence یا جاودانگی ساخت.