غزل شمارهٔ ۳۰۱۸
هوش مصنوعی: این متن شعری است از یک شاعر که در آن به زیبایی و عشق اشاره می‌کند. شاعر به آینه و نقش آن در نشان دادن حقیقت می‌پردازد و از جان خود که در عشق سوخته است، سخن می‌گوید. او حسد و آرزوهایش را بیان می‌کند و به جستجوی خود در دنیای عشق اشاره می‌کند. شاعر به یک ماهی در دریا شبیه‌سازی می‌کند که در واقع نماد محبوب یا معشوقش است و به عمق و وسعت عشق اشاره می‌کند. او از حسد دیگران و تلاش خود برای فهم و رسیدن به مقام محبت می‌گوید و در نهایت، محبوب خود را به عنوان شمس حق و دین معرفی می‌کند. این شعر بازتابی از جاذبه‌های عشق و مشکلات آن در زندگی انسان است.
ای تو ز خوبی خویش آینه را مشتریسوخته باد آینه تا تو در او ننگری
هوش مصنوعی: ای نام نیک و زیبایی تو، آینه را به مانند مشتری سوخته و خراب کرده است. کاش آینه را نمینگری، چون نمیتواند زیبایی تو را به درستی نشان دهد.
جان من از بحر عشق آب چو آتش بخورددر قدح جان من آب کند آذری
هوش مصنوعی: جان من مانند آبی است که در دریا عشق غوطهور است، وقتی که آتش بخورد، در ظرف جانم آب میشود و زودگذر میگردد.
خار شد این جان و دل در حسد آینهکو چو گلستان شده‌ست از نظر عبهری
هوش مصنوعی: جان و دل من به خاطر حسادت آسیب دیده و به مانند آینهای درخشان و زیباست، چون گلستانی که در چشم ناظر روشنایی دارد.
گم شده‌ام من ز خویش گر تو بیابی مرازود سلامش رسان گو که خوشی خوشتری
هوش مصنوعی: من از خودم گم شده‌ام، اگر تو مرا پیدا کنی، سریع به او سلام برسان و بگو که خوشی به او میآید.
گر تو بیابی مرا از من من را بگوکه من آواره‌ای گشته نهان چون پری
هوش مصنوعی: اگر تو مرا پیدا کنی، بگو که من چه کسی هستم. من همچون پری، پنهان و آواره شده‌ام.
مست نیم ای حریف عقل نرفت از سرمغمزه جادوش کرد جان مرا ساحری
هوش مصنوعی: ای رفیق، حالا که مستی، عقل و هوش از سرم رفته و جاذبه چشمانت مانند سحری جانم را تحت تسلط خود قرار داده است.
گر تو به عقلی بیا یک نظری کن در اوتا تو بدانی که نیست کار بتم سرسری
هوش مصنوعی: اگر با عقل و تفکر به موضوعی نگاه کنی، متوجه میشوی که کار بتم (یعنی کار مهم) شتابزده و سطحی نیست.
بر لب دریای عشق دیدم من ماهییکرد یکی شیوه‌ای شیوه او برتری
هوش مصنوعی: در کنار دریای عشق، ماهیای را دیدم که راه و روش خاصی داشت و آن روش از بقیه متمایز بود.
گرچه که ماهی نمود لیک خود او بحر بودصورت گوساله‌ای بود دو صد سامری
هوش مصنوعی: با وجود اینکه ظاهری زیبا و جذاب دارد، در واقع او یک جهان بزرگ و عمیق است. او مانند یک گوساله است که دو درصد از وجودش به تصویر سامری برمیگردد.
ماهی ترک زبان کرد که گفته‌ست بحرنطق زبان را که تو حلقه برون دری
هوش مصنوعی: ماهی به زبان ترک کرد و گفت: ای دریا، نطق و سخن را چنان که تو دریا را به حلقهای از آب بیرون میآوری، به زبان آوردی.
دم زدن ماهیان آب بود نی هوازانک هوا آتشیست نیست حریف تری
هوش مصنوعی: ماهیها فقط در آب صحبت میکنند، نه در هوا، زیرا هوا آتشین است و نمیتواند رطوبت و خنکی آب را تحمل کند.
بنگر در ماهیی نان وی و رزق اوبحر بود پس تو در عشق از او کمتری
هوش مصنوعی: به دریا نگاه کن، که نان و روزی آن ماهی از عمق آب تأمین میشود. پس میتوان گفت که در عشق، تو از آن ماهی کمتر هستی.
دام فکندم که تا صید کنم ماهییصید سلیمان وقت جان من انگشتری
هوش مصنوعی: من توری انداختم تا ماهیای را شکار کنم، در زمانی که جانم عزیزتر از جان سلیمان است.
این چه بهانست خود زود بگو بحر کیستاز حسد کس مترس در طلب مهتری
هوش مصنوعی: این چه دلیلی است که ناگفته میمانی؟ زود بگو که این دریا از چه کسی است. از هیچکس در پی رسیدن به بزرگی نترس.
روشن و مطلق بگو تا نشود از دلتمفخر تبریز ما شمس حق و دین بری
هوش مصنوعی: به طور واضح و بدون پردهپوشی بگو تا کسی از احساس تو نسبت به شمس تبریزی، که مظهر حقیقت و دین است، مطلع نشود.