غزل شمارهٔ ۳۲۱۰
هوش مصنوعی: این متن شعری است که درباره‌ی روزه و اهمیت آن صحبت می‌کند. شاعر بر لذت و شادی ناشی از روزه‌داری تأکید دارد و از فضیلت‌های آن می‌گوید. او از نعمت‌های خداوند و بخشش‌های او قدردانی می‌کند و به وعده‌های الهی اشاره دارد. در این شعر، دعوتی به بازگشت به خدا و پیروی از او وجود دارد، و شاعر به وسعت رحمت الهی و لطف او اشاره می‌کند. او از خوانندگان می‌خواهد که به سوی او برگردند و بر وفاداری به عهدها تأکید می‌کند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که هیچ خواسته‌ای در حضور خدا بی‌پاسخ نمی‌ماند.
اتاک الصوم فی حلل السعودفدم واسلم علی رغم الحسود
هوش مصنوعی: ماه مبارک رمضان با نعمت‌های فراوان به تو روی آورده است، پس با شکرگزاری و تسلیم به خداوند برخورد کن، هرچند که حسودان نخواهند خوشحال شود.
وصم وافطر و عید فی نعیملک العمر المؤبد بالخلود
هوش مصنوعی: ای که در زندگی خود به شادی و سرور میپردازی، هر روز را همچون عید جشن بگیر و عمر جاودانهات را در نعمتها و خوشیها سپری کن.
فلا زالت تزف لک التهانیمهناة من‌الملک الودود
هوش مصنوعی: به خاطر عشق و دوستی که از سوی پادشاه نسبت به تو وجود دارد، همیشه برایت تبریکات و شادباشها فرستاده میشود.
فشکرا ثم شکرا ثم شکرالاوراد العطا خیرالورود
هوش مصنوعی: تشکر و قدردانی بارها و بارها از بهترین نعمتها و بخششها که به ما رسیده است.
و سقیا ثم سقیا ثم سقیالجود بعد جود بعد جود
هوش مصنوعی: باران و باران و باز هم باران، برای فراوانی و بخشش بعد از بخشش و فراوانی.
و کأسا قد سقیناه دهاثایری رقراقها تحت‌الجلود
هوش مصنوعی: و جامی را به ما دادهاند، که مایع شفافش زیر پوستهای ما نمایان است.
ینابیع جرت شرقا و غرباکانهارالجنان بلا رکود
هوش مصنوعی: چشمهها به سوی شرق و غرب میجوشند، همچون نهرهای بهشت که هیچگاه stagnant نمیشوند.
و نیران الشباب موقداتبسعد لا یخاف من‌الخمود
هوش مصنوعی: شوق و نشاط جوانی مانند آتش پر تندی است که به لطف سرنوشت روشن است و از خاموشی آن هیچ ترسی وجود ندارد.
براح الروح روحی! قرعیناو یا نفسی دعاک الجد عودی
هوش مصنوعی: ای روح من! بیتابی کن و یا جانم، خواستهات را بگو، با جدیت به تو بازگردم.
و ارض‌الله واسعة فسیحالی رب رؤف بالوفود
هوش مصنوعی: زمین خدا وسیع و فراخ است و به سوی پروردگاری برو می‌کند که نسبت به مهمانها رحمت دارد.
ینادی ربنا، عودوا الینااجبیونا و اوفوا بالعقود
هوش مصنوعی: خداوند ما را فرا میخواند: به سوی ما بازگردید، با تمام وجود به وعدههایتان وفا کنید.
ازهدا فی ملاقاتی و عندیوجود، فی وجود فی وجود
هوش مصنوعی: از دوری و پرهیز از ملاقات من، در نزد من وجودی است که در آن وجودی دیگر و باز هم وجودی دیگر وجود دارد.
ولم یخسر طلوب فی فنائیولم یمکن خلاف فی وعودی
هوش مصنوعی: در این جمله به این نکته اشاره شده است که چیزی که من خواهان آن هستم، در دسترس من قرار دارد و هیچگونه مخالفتی با وعدههایم وجود ندارد. یعنی آنچه که میخواهم، بدون شکست و مشکل محقق میشود و شرایطی برای نقض وعدههایم پیش نمیآید.
خمش کردم که هر ناگفتهٔ رابدیدم من که دیدی و شنودی
هوش مصنوعی: من از گفتن بعضی چیزها خودداری کردم، چون هر چیزی را که باید میدیدم و میشنیدم، تو قبلاً دیده و شنیدهای.