غزل شمارهٔ ۳۲۲۳
هوش مصنوعی: این شعر به تمجید و تحسین شخصی ویژه (احتمالاً حسنک) می‌پردازد و از زیبایی‌های بینایی و روحانی او سخن می‌گوید. شاعر به توصیف روشنایی و جاذبه این شخصیت می‌پردازد و اشاره می‌کند که روح او به مانند قمری درخشان است. همچنین، احساس عشق و شوق شاعر نسبت به او و تأثیر عمیق او بر زندگی‌اش بیان می‌شود. در نهایت، شاعر از سایرین می‌خواهد که جوهر و حقیقت دین را جستجو کنند و از ظواهر دوری گزینند، زیرا وقتی زندگی شخص به نور واقعی روشن می‌شود، خوشبختی و سعادت واقعی به دست می‌آید.
یا من یزید حسنک حقا تحیریاهلا و مرحبا بسراج منور
هوش مصنوعی: ای کسی که زیباییات واقعا حیرتانگیز است، خوش آمدی! مانند نوری درخشان، تو را میستایم.
یا من سألت عن صفةالروح کیف هواالروح لاح من قمرالحسن فابصر
هوش مصنوعی: اگر از من بپرسی که روح چه ویژگیهایی دارد، بگویم که مانند نوری است که از ماه زیبا میتابد و تو را به تماشای آن وا میدارد.
فی برق و جنتیه حیات مخلدلا تعد عنه نحو حیات مزور
هوش مصنوعی: درخشش و زیبایی زندگی جاودانهای وجود دارد که نمیتوان به زندگی فریبنده و ناپایدار آن چشم دوخت.
من سکر مقلتیه اری کل جانبسکران عاشق بشراب مطهر
هوش مصنوعی: من به مستی و عشق مشغولم، به طوری که همه جوانب وجودم غرق در این شادی و عشق پاک شده است.
قد کان فی ضمیری منه تصورامن صورةالجلالة افنی تصوری
هوش مصنوعی: در دلم تصوری از عظمت و بزرگی او داشتم که هرگونه تصویر، ذهنم را از آن بازداشت.
اطلب لباب دینک واترک قشورهبالله فاستمع لکلام مقشر
هوش مصنوعی: دوست عزیز، به اصل دین و واقعیات آن توجه کن و از ظواهر بیمهم و سطحی دوری کن. به دقت به سخنان عمیق و با معنی گوش فرا بده.
لما صفا حیوتک من نور بدرهابشر فقد سعدت بشمس و مشتری
هوش مصنوعی: وقتی زندگیات از نور ماه روشن شود، خوشحال باش که به خوشبختی رسیدی، مانند درخشش خورشید و سیاره مشتری.