غزل شمارهٔ ۳۲۲۵
هوش مصنوعی: این شعر به دعا و درخواست رحمت از خداوند در روز قیامت اشاره دارد. شاعر از خداوند می‌خواهد که به او و دیگران رحم کند و روح‌ها را از قید ظاهر فانی آزاد سازد. او بر این باور است که نور خدا در تاریکی‌ها راه را روشن می‌کند و به بصر حسادت‌ورزانه انسان‌ها محدود نمی‌شود. همچنین، او از معراج و سفر به مراتب بالاتر سخن می‌گوید و تأکید دارد که باید در مسیر خیر و بخشش قدم برداشت و علم و دانش را فرا گرفت. شاعر همچنین به صورت فزاینده‌ای مفاهیم فراموشی و دوری از دنیا را بررسی می‌کند و از شادی و لذت‌های معنوی نیز صحبت می‌کند. به طور کلی، شعر دعوت به شناخت معانی عمیق زندگی و تلاش برای نزدیکی به خداوند است.
یا ملک‌المحشر، ترحم لا ترتشیکل سقیط ردی ترحمه تنعش
هوش مصنوعی: ای پادشاه محشر، رحم کن بر ما، زیرا هیچ ذلتپذیری نیست که از رحمت تو بهرهمند نشود و به زندگی باز نگردد.
تحبس ارواحنا فی صورت صورتفی ورق مدرک جل عن المنقش
هوش مصنوعی: اجساد ما به صورت کاغذی در آمدهاند که بر روی آن نقوشی حک شده است و به این ترتیب روحهای ما در این قالب محصور شدهاند.
نورک شعشاعه یخرق حجب الدجیتمنعها غیرة عن بصر الاعمش
هوش مصنوعی: نور تو مانند نوری است که تاریکی‌ها را میشکافد و نمیگذارد کسی به آن نزدیک شود، چرا که حس حسادت از چشم نابینا محافظتش می‌کند.
ضء فضاء الفلا عن درک ادراکهتدرجه راقة فی نظر الا خفش
هوش مصنوعی: فضای آسمان به قدری وسیع و غیرقابل دسترس است که درک و فهم آن برای هر بینندهای دشوار است. این فضا از زیبایی و سربلندی خاصی برخوردار است و هر نگاهی به آن، احساسی خاص را به وجود میآورد.
قارب معراجنا، فارق الی‌المرتقیحان رحیل السری فانا عن المفرش
هوش مصنوعی: ما همچون قایقی هستیم که به سوی اوج صعود می‌کند و زمان سفر فرا رسیده است؛ پس ما از این دنیا جدا شده و به مقصد نهایی خود میرویم.
وارکب خیل السخا، فهو حسان النهیوادرس لوح الوفا وافهم ما یرقش
هوش مصنوعی: سوار بر اسب بخشندگی شو، که او دارای اندیشه نیکوست. دقت کن در یادداشت وفاداری و معنای آنچه نوشته شده را درک کن.
فاسرق درا اذا کنت اخی سارقاواشرب من کاسنا معتجلا تنتشی
هوش مصنوعی: اگر برادر من دزد است، تو هم دزد شو و از جام ما که پر است، زود بنوش و به سرخوشی برس.