هوش مصنوعی: در این متن، نویسنده به ستایش خداوند پرداخته و او را به عنوان خالق و تدبیرکننده کائنات معرفی میکند. او به بیان عظمت و علم خداوند در مدیریت موجودات و حوادث طبیعی میپردازد و از قدرت او در ایجاد و هدایت عالم صحبت میکند. همچنین به ذکر پیامبر اسلام، حضرت محمد (ص)، و چهار خلیفه اول (ابو بکر، عمر، عثمان و علی) اشاره میکند و از خلوص و یکتایی خداوند شهادت می‌دهد. در نهایت، نویسنده از خداوند صلوات طلبیده و درود و سلام بر پیامبر و جانشینان ایشان نثار میکند.
هوش مصنوعی: ستایش مخصوص خداوند است، خالق و تقدیرکننده جهانیان و آنچه در آن است، مدبر موجودات و سرپرست آنها. او روز قیامت مخلوقات را بر صحنه حشر گرد می‌آورد و به وجود می‌آورد. او کشتی‌های عالم را در دریاهای سبز به حرکت درمی‌آورد و بر روی صفحات آب جاری می‌سازد. او باران را در آسمان‌ها نشان می‌دهد و می‌نویسد، وقتی رعد و برق سلاح‌هایش را در دل طوفان می‌کوبد، تیرهای باران را به سوی مقاصد و اهدافش می‌فرستد و خطیب رعد بر منبر ابرها ندا سر می‌دهد. خداوند بزرگ و داناست، علم او از کمترین جرقه‌های قلم‌ها و گام‌های انسان‌ها در مسیر زندگی غافل نیست. او بیناست و هیچ نوع درستی از درون صدف‌ها و زیبایی‌ها بر او پوشیده نیست. او شنوایی است که صدای انسان‌ها را در دل تاریکی و شب می‌شنود و نغمه‌های آواز پرندگان را از شاخه درختان می‌شنود. او با کلامی قدیمی و ازلی سخن می‌گوید که از نواها و حرکات زبان‌ها و لهجه‌ها برتر است و از نشانه‌های اثبات الفاظ شسته شده و تقدس یافته است. ما گواهی می‌دهیم که جز خداوندی واحد که شریک ندارد، معبودی نیست و محمد، بنده و فرستاده‌اش است. درود بر او و خانواده‌اش، به ویژه بر ابوبکر تقی، عمر نقی، عثمان زکی، علی وفی و همچنین بر همه مهاجرین و انصار، و بر آنها سلام و درود فراوان.
