بخش ۲۱ - بیان دوازده سبط از نصاری
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وضعیتی اشاره می‌کند که قوم عیسی تحت سلطه حاکمان و امیرانی هستند که هر کدام پیرو و تابع خود را دارند. این حاکمان به وزیر بدنامی وابسته‌اند و بر او اعتماد کرده‌اند، به طوری که همه حرف‌ها و رفتارهای او را دنبال می‌کنند. حتی در شرایط دشوار، جان خود را به خاطر او فدای می‌کنند. در اینجا به نفاق و وابستگی نامناسب اشاره شده است که باعث می‌شود قوم گرفتار شوند.
قوم عیسی را بُد اندر دار و گیرحاکمانْشان دَه امیر و دو امیر
هوش مصنوعی: قوم عیسی در مشکلات و سختیها گرفتار بودند، زیرا حاکمان آنها از دَه و دو امیر (رئیس) تشکیل شده بودند.
هر فَریقی مَر امیری را تبعبنده گشته میر‌ِ خود را از طمع
هوش مصنوعی: هر گروهی دنبال رهبری میگردند و تحت فرمان آن رهبری قرار میگیرند تا از منافع و آرزوهای خود بهرهمند شوند.
این دَه و این دو امیر و قومشانگشته بَند‌ِ آن وزیر بَد نشان
این دوازده (ده و دو) امیر و قومهای (پیروان) آنها، اسیر آن وزیر بدکار و بدصفت شده بودند. (بند: اسیر، مطیع)
اعتمادِ جمله بر گفتارِ اواقتدای جمله بر رفتار او
هوش مصنوعی: تمام افراد به سخنان او اعتماد دارند و همه در پیروی از کردار او هستند.
پیش او در وقت و ساعت هر امیرجان بدادی گر بدو گفتی بمیر
هوش مصنوعی: اگر با او در هر زمانی و ساعتی برخورد کنی، باید جان خود را فدای او کنی؛ زیرا اگر به او بگویی بمیری، باید بپذیری.