بخش ۸۱ - تفسیر و هو معکم اینما کنتم
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تفکر دربارهٔ هویت و وضعیت انسانی می‌پردازد. او بیان می‌کند که ما به قصه‌ای که به آن وابسته‌ایم، بازگشته‌ایم و از آن خارج نشده‌ایم. اگر در جهل باشیم، در زندان هستیم و اگر در علم، در فضایی آزاد قرار داریم. شاعر به وضعیت‌های مختلف انسانی اشاره می‌کند: حالت‌های خواب، بیداری، غم و شادی، و همچنین خشم و صلح. در نهایت، او از پیچیدگی‌های وجود انسان در جهان صحبت می‌کند و می‌گوید که در اصل، ما هیچ نیستیم و خود را در حالتی از الف قرار می‌دهیم.
بار دیگر ما به قصه آمدیمما از آن قصه برون خود کی شدیم
هوش مصنوعی: ما دوباره به داستان برگشتیم، اما نمیدانیم که چه وقت از آن داستان خارج شدهایم.
گر به جهل آییم آن زندان اوستور به علم آییم آن ایوان اوست
هوش مصنوعی: اگر در جهل و نادانی باشیم، در واقع در زندانی گرفتار شدهایم، اما اگر به دانش و علم برسیم، مانند یک ایوان بزرگ و آزاد خواهیم بود.
ور به خواب آییم مستان وییمور به بیداری به دستان وییم
هوش مصنوعی: اگر در خواب باشیم، حالت مستی داریم و اگر بیدار باشیم، باز هم در حالت سرخوشی و شگفتی خواهیم بود.
ور بگرییم ابر پر زرق وییمور بخندیم آن زمان برق وییم
هوش مصنوعی: اگر بگرییم، مانند ابرهای پُر زرق و برق خواهیم بود و اگر بخندیم، در آن لحظه مانند برق درخشنده خواهیم شد.
ور به خشم و جنگ عکس قهر اوستور به صلح و عذر عکس مهر اوست
هوش مصنوعی: اگر او در حال خشم و جنگ باشد، به نوعی نشاندهندهی قهر و عصبانیت اوست و اگر در وضعیت صلح و آرامش باشد، نشاندهندهی مهر و محبت اوست.
ما کییم اندر جهان پیچ پیچچون الف او خود چه دارد هیچ‌هیچ
هوش مصنوعی: ما در این جهانی پر از پیچیدگیها چه چیزی هستیم؟ همانطور که حرف "الف" در آغاز کلام خود هیچچیز ندارد.