بخش ۱۳۳ - پیش آمدن نقیبان و دربانان خلیفه از بهر اکرام اعرابی و پذیرفتن هدیهٔ او را
هوش مصنوعی: این متن درباره‌ی عرابی است که از نواحی دوردست به دارالخلافه می‌رسد و مورد استقبال نقیبان قرار می‌گیرد. او از محبت و لطف سلطان سخن می‌گوید و ابراز امیدواری می‌کند که از او کمک بگیرد. شاعر با استفاده از تصویرسازی‌های زیبا، به توصیف خوشه‌های محبت الهی و نعمت‌هایی که از سمت خداوند به مردم می‌رسد، می‌پردازد. عرابی در جستجوی نان و روزی به دروازه‌هایبهشت و جمال باغبان اشاره می‌کند. او با کنایه به شخصیت‌های دینی و تاریخی، به ارتباط انسان با خدا و تلاش برای رسیدن به خوشبختی اشاره می‌کند و سرانجام به عشق و آرزوی انسان‌ها برای وصل به معشوق می‌پردازد.
آن عرابی از بیابان بعیدبر در دار الخلافه چون رسید
هوش مصنوعی: یک تاجر از دشتهای دور به دروازهی پایتخت رسید.
پس نقیبان پیش او باز آمدندبس گلاب لطف بر جیبش زدند
هوش مصنوعی: نقیبان به نزد او برگشتند و محبت و مهربانی خود را با گل معطر بر دامن او پاشیدند.
حاجت او فهمشان شد بی مقالکار ایشان بد عطا پیش از سئوال
هوش مصنوعی: خواست او بدون هیچ گفتگویی برایشان روشن شد، زیرا خداوند پیش از اینکه از او درخواست کنند، نعمتهایشان را به ایشان عطا کرد.
پس بدو گفتند یا وجه العرباز کجایی چونی از راه و تعب
هوش مصنوعی: به او گفتند، ای چهره زیبای عرب، تو از کجا آمدهای و این راه و زحمت را چگونه تحمل کردهای؟
گفت وجهم گر مرا وجهی دهیدبی وجوهم چون پس پشتم نهید
هوش مصنوعی: اگر به من چهرهای دهید، با این حال، اگر چیزی از من نباشد، وقتی از پشت سرم دور شوید، چه فایدهای دارد؟
ای که در روتان نشان مهتریفرتان خوشتر ز زر جعفری
هوش مصنوعی: ای کسی که بر چهرهات نشانههای بزرگی و رهبری است، نیکوییت از زر جعفری نیز زیباتر و دلنوازتر است.
ای که یک دیدارتان دیدارهاای نثار دینتان دینارها
هوش مصنوعی: ای کسی که تنها یک بار دیدنت، برابر با هزاران دیدار است و ای کسی که به خاطر دینت، ثروت و داراییهایمان را به جان میخریم.
ای همه ینظر بنور الله شدهبهر بخشش از بر شه آمده
هوش مصنوعی: ای تمام کسانی که به نور خدا نظر میکنند، برای دریافت بخشش از سوی پروردگار آمدهاید.
تا زنید آن کیمیاهای نظربر سر مسهای اشخاص بشر
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که افرادی که دارای بینش و دانایی خاصی هستند، میتوانند تأثیرات عمیقی روی دیگران بگذارند و آنها را به سمت تغییر و تحول بکشند. این دیدگاه و بینش مانند یک ماده گرانبها است که میتواند چیزهای معمولی و بیارزش را به طلا تبدیل کند.
من غریبم از بیابان آمدمبر امید لطف سلطان آمدم
هوش مصنوعی: من از دیاری دور و بیآب و علف آمدم و امیدوارم به لطف و مهربانی سلطانی برسم.
بوی لطف او بیابانها گرفتذره‌های ریگ هم جانها گرفت
هوش مصنوعی: عطر و لطف او به همه جا نفوذ کرده و حتی ذرات ریز شن هم تحت تأثیر قرار گرفته و روح و جان پیدا کردهاند.
تا بدین جا بهر دینار آمدمچون رسیدم مست دیدار آمدم
هوش مصنوعی: به مقصدی که به خاطر پول به آنجا آمدم، هنگامی که رسیدم، به خاطر دیدن محبوب دچار مستی شدم.
بهر نان شخصی سوی نانبا دویدداد جان چون حسن نانبا را بدید
هوش مصنوعی: شخصی به سمت نانوا دوید تا نان بگیرد و وقتی به نانوا رسید، جانش را به او تقدیم کرد.
بهر فرجه شد یکی تا گلستانفرجهٔ او شد جمال باغبان
هوش مصنوعی: برای فرصتی پیش آمد که گلستان او، زیبایی باغبان شد.
همچو اعرابی که آب از چه کشیدآب حیوان از رخ یوسف چشید
هوش مصنوعی: همانطور که یک اعرابی ویران شده از بیآبی به جستجوی آب میرود، آب زندگی از چهره زیبای یوسف درک شده و حس میشود.
رفت موسی کآتش آرد او بدستآتشی دید او که از آتش برست
هوش مصنوعی: موسی به سفر رفت تا آتش بیاورد، اما در راه آتشی را دید که از آتش دیگر جدا میشود.
جست عیسی تا رهد از دشمنانبردش آن جستن به چارم آسمان
هوش مصنوعی: عیسی به جستوجو پرداخت تا از دست دشمنان فرار کند و این تلاش او به اندازهای بود که به آسمانها رسید.
دام آدم خوشهٔ گندم شدهتا وجودش خوشهٔ مردم شده
هوش مصنوعی: آدمیان به گونهای زندهاند که در دلشان امید و آرزوهای زیادی وجود دارد و همانند خوشه‌های گندم، میتوانند به بار بنشیند و زندگی را غنی کنند.
باز آید سوی دام از بهر خورساعد شه یابد و اقبال و فر
هوش مصنوعی: پرنده دوباره به دام میآید تا از خوراک بهرهمند شود و با تلاش و شانس، موفقیت و خوشبختی را به دست میآورد.
طفل شد مکتب پی کسب هنربر امید مرغ با لطف پدر
هوش مصنوعی: کودک به مکتب رفت تا هنر بیاموزد و به امید کمک و محبت پدرش به این کار ادامه میدهد.
پس ز مکتب آن یکی صدری شدهماهگانه داده و بدری شده
هوش مصنوعی: یکی از دوستان به مکتب رفته و حالا با علم و دانش، همچون ماه درخشیده و در دلش نورانی شده است.
آمده عباس حرب از بهر کینبهر قمع احمد و استیز دین
هوش مصنوعی: عباس به میدان نبرد آمده تا انتقام بگیرد و دینی را که مورد تهدید قرار گرفته، حمایت کند.
گشته دین را تا قیامت پشت و رودر خلافت او و فرزندان او
هوش مصنوعی: تا قیامت، دین در دست او و فرزندانش دستخوش تغییر و تحول خواهد بود.
من برین در طالب چیز آمدمصدر گشتم چون به دهلیز آمدم
هوش مصنوعی: من به دنبال چیزی وارد این در شدم و وقتی که به دالان رسیدم، به مقام بالایی دست یافتم.
آب آوردم به تحفه بهر نانبوی نانم برد تا صدر جنان
هوش مصنوعی: آب را به عنوان هدیهای برای نان آوردهام و بوی نانم مرا تا بهشت میبرد.
نان برون راند آدمی را از بهشتنان مرا اندر بهشتی در سرشت
هوش مصنوعی: آدمی به خاطر نان از بهشت بیرون رفت، اما نان من در اصل وجودم و در سرشت من است.
رَستم از آب و ز نان همچون ملکبی‌غرض گردم برین در چون فلک
هوش مصنوعی: من از آب و نان به اندازهای برخوردار هستم که مانند یک پادشاه بیهیچ دغدغهای در این دنیا همچون آسمان آزاد و رها شوم.
بی‌غرض نبود بگردش در جهانغیر جسم و غیر جان عاشقان
هوش مصنوعی: در عالم وجود، نه دنیا به خودی خود و نه عشق به تنهایی سبب نمیشود؛ بلکه عشق واقعی فراتر از جسم و جان است و به عنوان نیرویی بدون غرض در این گردش جهان تأثیرگذار است.