بخش ۱۶۱ - گفتن پیغامبر صلی الله علیه و سلم مر زید را کی این سر را فاش‌تر ازین مگو و متابعت نگهدار
هوش مصنوعی: این متن از یک سخنرانی پیامبر است که در آن به اصحاب خود درباره‌ی ستاره‌شناسی و حقیقت نور و ظلمت صحبت می‌کند. او می‌گوید که نجوم، مانند شمعی برای راهنمایی انسان‌هاست و در مقابل، شیطان را به عنوان کسی که افراد را از حقایق دور می‌کند، معرفی می‌کند.
پیامبر به مضمون دانایی از نور خورشید اشاره می‌کند و می‌گوید که انسان‌ها می‌توانند به حقیقت و وحی دست یابند، هرچند در ابتدا تاریک و نادان بوده‌اند. او از تضاد میان نور و ظلمت، و اهمیت پیوستن به نور و هدایت حق در زندگی انسان‌ها سخن می‌گوید.
او به افرادی که از حقیقت دور شده‌اند می‌گوید که باید از دنیا و شهوات فاصله بگیرند و به جای آن آگاهی و نور حکمت را برگزینند. در انتها بر این نکته تأکید می‌کند که برای رسیدن به حقیقت، باید از روابط و واسطه‌ها دور شد و مستقیم با حق ارتباط برقرار کرد.
گفت پیغامبر که اصحابی نجومره‌روان را شمع و شیطان را رجوم
هوش مصنوعی: پیامبر فرمود که یاران من مانند شمع هستند که راهنمای مسافرانند و شیطان مانند سنگی است که بر سر راه میافتد.
هر کسی را گر بدی آن چشم و زورکو گرفتی ز آفتابِ چرخْ نور
هوش مصنوعی: هر کس که بدی و قدرت تو را مشاهده کند، به روشنی و روشنایی تو پی خواهد برد و تحت تأثیر آن قرار میگیرد.
کی ستاره حاجتستی ای ذلیلکه بدی بر نور خورشید او دلیل
هوش مصنوعی: ای ذلیل، چه کسی تو را به ستاره نیازمند کرده است، در حالی که تیرگی و بدی تو دلیلی بر روشنی و عظمت خورشید نیست؟
ماه می‌گوید به خاک و ابر و فیمن بشر بودم ولی یوحی الی
هوش مصنوعی: ماه میفرماید که من از خاک و ابر و عناصر دیگر به وجود آمدهام، اما در نهایت به انسانیت و شناختی فراتر از آن دست یافتم.
چون شما تاریک بودم در نهادوحی خورشیدم چنین نوری بداد
هوش مصنوعی: زمانی که من در وجود خود تاریک بودم، روشنایی مثل خورشید به من بخشیده شد.
ظلمتی دارم به نسبت با شموسنور دارم بهر ظلمات نفوس
هوش مصنوعی: من در دل خود تاری تاریکی دارم که نسبت به نور خورشید احساس نوری میکنم. این نور به من کمک می‌کند تا بر سایههای درونم غلبه کنم.
زان ضعیفم تا تو تابی آوریکه نه مرد آفتاب انوری
هوش مصنوعی: من بینیاز از تو نیستم، تا زمانی که تو توانایی و قدرتی را به من برگردانی که شایستهی درخشش و نور هستی.
همچو شهد و سرکه در هم بافتمتا سوی رنج جگر ره یافتم
هوش مصنوعی: به مانند عسل و سرکه که با هم ترکیب شده‌اند، من نیز با ترکیبی از احساسات مختلف، راهی به سوی تحمل درد و رنج درون خود پیدا کردم.
چون ز علت وا رهیدی ای رهینسرکه را بگذار و می‌خور انگبین
هوش مصنوعی: وقتی از علت و سبب دور شدی، دیگر به فکر مسائل پیچیده نباش و از لذت زندگی بهرهبرداری کن. شکر و شیرینی را بچش و از خوشیها بهرهمند شو.
تخت دل معمور شد پاک از هوابین که الرحمن علی العرش استوی
هوش مصنوعی: دل پاک و بیغبار، همچون تختی آباد شده است. اگر به آسمان نگاه کنی، میبینی که رحمان بر عرش نشسته است.
حکم بر دل بعد ازین بی واسطهحق کند چون یافت دل این رابطه
هوش مصنوعی: از این پس، دل بدون واسطه، حکم حق را خواهد پذیرفت، زیرا دل این ارتباط را دریافته است.
این سخن پایان ندارد زید کوتا دهم پندش که رسوایی مجو
هوش مصنوعی: این سخن هرگز تمام نخواهد شد. زید کجاست تا من دهم به او نصیحتی که رسوایی به دنبال نداشته باشد؟