بخش ۷۳ - راست گفتن ابلیس ضمیر خود را به معاویه
هوش مصنوعی: این متن به اهمیت و ارزش نماز در زندگی اشاره دارد. شاعر با نگاهی انتقادی به فردی می‌گوید که باید از خواب بیدار شود و به جماعت نماز برسد. او تأکید می‌کند که اگر نماز را در وقت خود نخوانی، زندگی‌ات تاریک و پر از درد خواهد شد. دلتنگی و اشک‌های او نشانه‌ی غم و اندوهش است، و در نهایت با اشاره به لذت عبادت، به این نکته می‌پردازد که هیچ چیز نمی‌تواند جایگزین نماز و نور آن شود.
از بن دندان بگفتش بهر آنکردمت بیدار می‌دان ای فلان
هوش مصنوعی: به خاطر آنکه تو را بیدار کردم، حرفی را از دل و جانم به تو گفتم، میدانی ای فلانی؟
تا رسی اندر جماعت در نمازاز پی پیغامبر دولت‌فراز
هوش مصنوعی: تا زمانی که در جمع نماز به جماعت شرکت کنی و از پیامبر بزرگ و با عظمت پیروی کنی، در حقیقت به مقام و منزلت بالایی دست خواهی یافت.
گر نماز از وقت رفتی مر تو رااین جهان تاریک گشتی بی ضیا
هوش مصنوعی: اگر نماز را در وقت خود نخوانی، این دنیا برای تو مانند جایی تاریک و بدون نور خواهد شد.
از غبین و درد رفتی اشکهااز دو چشم تو مثال مشکها
هوش مصنوعی: چشمانت از غم و درد پر از اشک شدهاند که شبیه مشکهای معطر است.
ذوق دارد هر کسی در طاعتیلاجرم نشکیبد از وی ساعتی
هوش مصنوعی: هر کسی در انجام اعمال نیک و عبادتها لذت خاصی دارد، اما به ناچار نمی‌تواند همیشه در آن حالت بماند و گاهی از آن دور خواهد شد.
آن غبین و درد بودی صد نمازکو نماز و کو فروغ آن نیاز
هوش مصنوعی: آن چیزی که تو را از دوری و درد میآزارد، در واقع عمیقتر از هر نماز است؛ پس کجاست آن نور و روشنی که بر اثر نیاز به دست میآید؟