بخش ۹۲ - باز شدن آن شمعها هفت درخت
هوش مصنوعی: این شعر به تشبیه مردان به درختان اشاره دارد. شاعر به زیبایی و سبزی درختان چشم‌دوخته و از فقدان شاخ‌ها و برگ‌ها در آنها سخن می‌گوید. درختان در اینجا نمادی از انسان‌ها هستند که هر یک به صورت درختی شکل گرفته‌اند. شاعر به عمق ریشه‌های درختان اشاره می‌کند که به زمین نفوذ کرده و از نظر عقل و فهم نیز به صورت معکوس شده‌اند. میوه‌های درختان نیز به قدرت و انرژی اشاره دارند که به آرامش و روشنی خاطر مردان تعبیر شده است. در نهایت، شاعر به زیبایی و اثرگذاری این تصویرها و تشبیهات بر روح و فکر انسان‌ها می‌پردازد.
باز هر یک مرد شد شکل درختچشمم از سبزی ایشان نیکبخت
هوش مصنوعی: هر کدام از آن مردان به مانند درختی شدند که چشمم از سبزی و سرزندگی آنها شاد و خوشحال است.
زانبُهی برگ پیدا نیست شاخبرگ هم گم گشته از میوهٔ فراخ
هوش مصنوعی: به خاطر زیباییهای بینظیر، هیچ برگ قابل مشاهدهای وجود ندارد و حتی شاخهها هم از میوه‌های فراوان ناپدید شده‌اند.
هر درختی شاخ بر سدره زدهسدره چه بود از خلا بیرون شده
هوش مصنوعی: هر درختی بر روی درخت دیگر سایه انداخته است، اما سدره به عنوان درختی خاص، از فضایی متفاوت و بالاتر از دیگر درختان رشد کرده و بیرون آمده است.
بیخ هر یک رفته در قعر زمینزیرتر از گاو و ماهی بُد یقین
هوش مصنوعی: ریشه و بنیاد هر یک از آنها به عمق زمین رفته است، که حتی از گاو و ماهی هم پایینتر است.
بیخشان از شاخ خندان‌روی‌ترعقل از آن اَشکالشان زیر و زبر
هوش مصنوعی: چهرههای خوشرو و خندان، مانند شاخههایی زیبا و پرشکوفهاند، اما عقل و اندیشهی انسان، گاهی در میان آن اشکال و تناقضات، دچار سرگردانی و گیجی میشود.
میوه‌ای که بر شکافیدی ز زورهمچو آب از میوه جستی برق نور
هوش مصنوعی: میوه‌ای که از شدت فشار به آن آسیب رساندهای، مانند آبی است که از میوه‌ای بیرون میزند و درخششی مشابه نور را دارد.