بخش ۱۷۳ - آداب المستمعین والمریدین عند فیض الحکمة من لسان الشیخ
هوش مصنوعی: این متن به نوعی اشاره به ملاحظه‌ها و چالش‌های انسانی در ارتباط با رسالت و وظایف زندگی دارد. شاعر به این نکته می‌پردازد که تکرار زندگی برای افراد بی‌میل و ملول چه گونه اثرگذار است و می‌تواند عمر را به بطالت بگذراند. او به این نکته می‌پردازد که حتی اگر هزاران انسان برای رسالت و هدفی خاص تلاش کنند، اگر یک نفر احساس دلزدگی کند، ممکن است آن رسالت ناتمام بماند.
همچنین شاعر از اهمیت ادب و احترام در ارتباطات انسانی سخن می‌گوید و به نوعی اصرار بر این دارد که کسانی که در پی مسئولیت‌های بزرگ هستند، باید با رعایت آداب و به دور از خودخواهی به افکار و نیازهای دیگران توجه کنند. در نهایت، شاعر به تصویرسازی از افرادی می‌پردازد که می‌توانند با اراده و تلاش به قله‌های بلند برسند و از عواطف و احساسات خود به خوبی بهره‌برداری کنند.
بر ملولان این مکرر کردنستنزد من عمر مکرر بردنست
هوش مصنوعی: به نظر من، معطلی و تکرار برای افرادی که خسته و بیانگیزه هستند، چیزی جز هدر دادن عمر نیست.
شمع از برق مکرر بر شودخاک از تاب مکرر زر شود
هوش مصنوعی: شمع بارها خاموش و روشن میشود و خاک بارها تبدیل به طلا میگردد.
گر هزاران طالب‌اند و یک ملولاز رسالت باز می‌ماند رسول
هوش مصنوعی: هرچند که هزاران نفر خواهانِ علم و هدایت هستند، اما اگر حتی یک نفر از رسالت و وظیفهی فرستاده خدا ناامید و دلزده باشد، او به رسالت خود ادامه نخواهد داد.
این رسولان ضمیر رازگومستمع خواهند اسرافیل‌خو
هوش مصنوعی: این پیامآوران که رازهای درون را به خوبی بیان میکنند، بهکسانی نیاز دارند که مانند اسرافیل گوش شنوایی داشته باشند.
نخوتی دارند و کبری چون شهانچاکری خواهند از اهل جهان
هوش مصنوعی: این افراد با افتخار و بزرگی همانند پادشاهان رفتار میکنند و از مردم جهان تنها به عنوان خدمتکارانی برای خودشان استفاده میکنند.
تا ادبهاشان بجاگه ناوریاز رسالتشان چگونه بر خوری
هوش مصنوعی: چگونه میتوانی از رسالت آنها بهره‌برداری کنی، در حالی که آداب و نزاکتشان را به درستی رعایت نمیکنند؟
کی رسانند آن امانت را بتوتا نباشی پیششان راکع دوتو
هوش مصنوعی: کی به تو میرسد آن امانت، وقتی که پیش آنها نیستی و در حال رکوعی؟
هر ادبشان کی همی‌آید پسندکامدند ایشان ز ایوان بلند
هوش مصنوعی: هر کسی که در رفتار و آدابش اصول را رعایت کند، مورد پسند دیگران قرار میگیرد و این افراد از مقام و موقعیت بلندی برخوردارند.
نه گدایانند کز هر خدمتیاز تو دارند ای مزور منتی
هوش مصنوعی: این افراد به نوعی گدای خدمت و محبت تو نیستند که به خاطر هر کاری به تو منت بگذارند.
لیک با بی‌رغبتیها ای ضمیرصدقهٔ سلطان بیفشان وا مگیر
هوش مصنوعی: اما با کمبود اشتیاقها، ای جان، صدقههای پادشاه را بپاش و نادیده نگیر.
اسپ خود را ای رسول آسماندر ملولان منگر و اندر جهان
هوش مصنوعی: ای پیامبر آسمانی، اسبت را نگاه داشته و به ناامیدی و غمگینی انسانها توجه نکن و به جهانیان نظر کن.
فرخ آن ترکی که استیزه نهداسپش اندر خندق آتش جهد
هوش مصنوعی: بسیار خوشبخت است آن ترکی که بتواند اسبش را در درون خندق آتش قرار دهد و جان برکف به مبارزه بپردازد.
گرم گرداند فرس را آنچنانکه کند آهنگ اوج آسمان
هوش مصنوعی: اگر فرس را به گونهای به حرکت درآورد که مانند آهنگ پرواز به سمت آسمان باشد، آن را گرم و شاداب خواهد کرد.
چشم را از غیر و غیرت دوختههمچو آتش خشک و تر را سوخته
هوش مصنوعی: چشمانش فقط به یک مورد خاص دوخته شده و مانند آتش، همه چیز را میسوزاند، چه خشک و چه تر.
گر پشیمانی برو عیبی کندآتش اول در پشیمانی زند
هوش مصنوعی: اگر کسی از کار خود پشیمان شود، این پشیمانی می‌تواند مانند آتش، او را بسوزاند و عذاب دهد.
خود پشیمانی نروید از عدمچون ببیند گرمی صاحب‌قدم
هوش مصنوعی: اگر انسان به خاطر نداشتن و کمبودها ناراحت باشد، وقتی که موفقیت و پیشرفت کسی را ببیند، از پشیمانی خود احساس آرامش خواهد کرد.