بخش ۱۳۰ - تصدیق کردن استر جوابهای شتر را و اقرار کردن بفضل او بر خود و ازو استعانت خواستن و بدو پناه گرفتن به صدق و نواختن شتر او را و ره نمودن و یاری دادن پدرانه و شاهانه
هوش مصنوعی: در این متن، استر به شتر می‌گوید که راست گفته و در پی صحبت‌هایش، دچار گریه می‌شود. او تأکید می‌کند که اگر چه در گذشته خطا کرده، اما اکنون پشیمان است و تقاضا دارد که خدا او را ببخشد. شتر به او می‌گوید که چون اقرار کرده، از خطرات رسته و می‌تواند به جمع نیکوکاران بپیوندد. در ادامه، به توبه آدم اشاره می‌شود که علی‌رغم خطای او، در نهایت توبه کرده و مورد رحمت قرار گرفته است. در نهایت، تصویر خداوند به عنوان منبع رحمت و برکت و تبدیل شدن بدی به خوبی ترسیم می‌شود. رهنمودهایی از جمله دعا برای راهیابی به صراط مستقیم و تبدیل آدمی از بدی به نیکی در این متن گنجانده شده است.
گفت استر راست گفتی ای شتراین بگفت و چشم کرد از اشک پر
هوش مصنوعی: استر به شتر گفت که تو راست میگویی و بعد از این حرف، چشمانش پر از اشک شد.
ساعتی بگریست و در پایش فتادگفت ای بگزیدهٔ رب العباد
هوش مصنوعی: لحظاتی گریه کرد و به زمین افتاد و گفت: ای کسی که انتخاب شدهای از سوی پروردگار عالم.
چه زیان دارد گر از فرخندگیدر پذیری تو مرا دربندگی
هوش مصنوعی: چه ایرادی دارد اگر از شادی و موفقیت تو، من به اسارت درآیم؟
گفت چون اقرار کردی پیش منرو که رستی تو ز آفات زمن
هوش مصنوعی: وقتی گفتی که آلودگیها و مشکلات من را ترک کردی و پیش من آمدی، نشان میدهد که به مرحلهای رسیدی که از زخمها و آسیبها رهایی یافتیدی.
دادی انصاف و رهیدی از بلاتو عدو بودی شدی ز اهل ولا
هوش مصنوعی: تو با انصاف رفتار کردی و از مشکلات دور شدی، در حالی که دشمنی، اکنون به جمع دوستان پیوستهای.
خوی بد در ذات تو اصلی نبودکز بد اصلی نیاید جز جحود
هوش مصنوعی: بدی و خصلتهای ناپسند در ذات تو وجود ندارد، چون از شخصی که ذاتش بد نیست، جز انکار و ناسپاسی نمیتواند سربزند.
آن بد عاریتی باشد که اوآرد اقرار و شود او توبه‌جو
هوش مصنوعی: اگر کسی به اشتباهات و گناهان خود اعتراف کند و به دنبال عذرخواهی و جبران آنها باشد، این کار او نشاندهندهی ندامت و توبه واقعی نیست و در حقیقت یک نوع تحمل عاریت و ناپایداری در رفتار اوست.
هم‌چو آدم زلتش عاریه بودلاجرم اندر زمان توبه نمود
هوش مصنوعی: مانند انسان، خطاهایش موقتی بود، بنابراین در گذر زمان به توبه پرداخت.
چونک اصلی بود جرم آن بلیسره نبودش جانب توبهٔ نفیس
هوش مصنوعی: از آنجا که اساس وجود شیطان گناهکار بود، بنابراین فرصتی برای او جهت بازگشت و توبه وجود نداشت.
رو که رستی از خود و از خوی بدواز زبانهٔ نار و از دندان دد
هوش مصنوعی: زمانی که از خودخواهی، ویژگیهای ناپسند، زبان تند و دندانهای وحشی رهایی یابی، به آرامش و آسودگی دست پیدا میکنی.
رو که اکنون دست در دولت زدیدر فکندی خود به بخت سرمدی
هوش مصنوعی: اکنون که دستت را به موفقیت دراز کردی، خودت را به خوشبختی دائم وابسته کردهای.
ادخلی تو فی عبادی یافتیادخلی فی جنتی در بافتی
هوش مصنوعی: در روز قیامت، به کسانی که در زندگی پاک و شایسته بودهاند، گفته می‌شود که داخل بهشت شوند و از نعمتهای الهی بهرهمند گردند.
در عبادش راه کردی خویش رارفتی اندر خلد از راه خفا
هوش مصنوعی: با عبادت و بندگی او، خود را به مسیر صحیح هدایت کردی و با پنهانی از دنیا به بهشت رسیدی.
اهدنا گفتی صراط مستقیمدست تو بگرفت و بردت تا نعیم
هوش مصنوعی: به ما راه راست را نشان دادی و دستمان را گرفت و به سوی نعمت ها بردی.
نار بودی نور گشتی ای عزیزغوره بودی گشتی انگور و مویز
هوش مصنوعی: ای عزیز، تو در ابتدا مانند میوهی نارس بودهای، اما اکنون به مرحلهای رسیدهای که به نور و روشنایی تبدیل شدهای؛ مانند آنکه غوره به انگور و سپس به مویز بدل می‌شود.
اختری بودی شدی تو آفتابشاد باش الله اعلم بالصواب
هوش مصنوعی: تو که روزگاری مانند یک ستاره درخشان بودی، اکنون به آفتاب تبدیل شدهای. شاد باش، زیرا خداوند به حقیقت آگاهتر است.
ای ضیاء الحق حسام‌الدین بگیرشهد خویش اندر فکن در حوض شیر
هوش مصنوعی: ای نور حقیقت، حسام‌الدین، از شهد شیرین خود بنوش و آن را در حوض شیر بریز.
تا رهد آن شیر از تغییر طعمیابد از بحر مزه تکثیر طعم
هوش مصنوعی: برای این که آن شیر بتواند از تغییرات خلاص شود، باید از دریاچهای که طعمهای مختلف دارد، بچشد و طعمهای جدید را تجربه کند.
متصل گردد بدان بحر الستچونک شد دریا ز هر تغییر رست
هوش مصنوعی: اگر به دریا وصل شوی و به آن عمق وجود دست یابی، به آرامش و ثباتی میرسی که از هر تغییری در امان است.
منفذی یابد در آن بحر عسلآفتی را نبود اندر وی عمل
هوش مصنوعی: اگر به دنبال جایی باشید که عسل فراوان است، آفتی نخواهد بود که به آن آسیب بزند. به عبارت دیگر، در محیطی سرشار از خیر و خوبی، خطرات و مشکلات وجود نخواهند داشت.
غره‌ای کن شیروار ای شیر حقتا رود آن غره بر هفتم طبق
هوش مصنوعی: به جلو بیا و با افتخار و قدرت، همچون شیر الهی، عمل کن تا آن جلال و شکوه به آسمانهای بلند برسد.
چه خبر جان ملول سیر راکی شناسد موش غرهٔ شیر را
هوش مصنوعی: خبرها و مشکلات زندگی گاهی به اندازهای پیش میروند که تنها کسی که می‌تواند آنها را درک کند و به عمق آنها پی ببرد، خود انسان است. دیگران، مانند موش که تیری را نمیشناسد، نمیتوانند از عظمت یا اهمیت شرایط سخت و دشوار آگاه شوند.
برنویس احوال خود با آب زربهر هر دریادلی نیکوگهر
هوش مصنوعی: بنویس حال و روز خود را با قلمی طلایی، تا هر کسی که دل پاک و نیکو دارد، از آن بهرهمند شود.
آب نیلست این حدیث جان‌فزایا ربش در چشم قبطی خون نما
هوش مصنوعی: آب نیل، داستانی جانبخش دارد. ای پروردگار، این داستان را در چشمان مصریها به صورت خون نمایان کن.