بخش ۲۱ - در بیان آنک لطف حق را همه کس داند و قهر حق را همه کس داند و همه از قهر حق گریزانند و به لطف حق در آویزان اما حق تعالی قهرها را در لطف پنهان کرد و لطفها را در قهر پنهان کرد نعل بازگونه و تلبیس و مکر الله بود تا اهل تمیز و ینظر به نور الله از حالی‌بینان و ظاهربینان جدا شوند کی لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً

هوش مصنوعی: این متن درباره تجربیات دو درویش است که به مشاهده‌ای عمیق از واقعیت پرداخته‌اند. یکی از آنها می‌گوید که حضرت حق را دیده و در این دیدار، دو سمت را مشاهده کرده است: سمت چپ آتشی سوزان و سمت راست جوی آبی و خوش. افرادی که به سمت آتش می‌روند، در عذاب و درد هستند و کسانی که به سمت آب در حرکت‌اند، در خوشی و شادی به سر می‌برند. این درویش به کنایه می‌گوید که در آتش، انسان‌ها در حالی که دچار عذاب می‌شوند، همچنان سر از آب بیرون می‌آورند و کسانی که به سوی آب می‌روند، برعکس در آتش می‌سوزند. او توضیح می‌دهد که کمتر کسی در آتش می‌سوزد مگر آنکه به سمت آن برود و غفلت کند. سپس او به تماشای واقعیت می‌پردازد و بر اساس تجربیاتش نتیجه می‌گیرد که آتش در واقعیت به آب تبدیل می‌شود و آنچه به نظر می‌رسد، ممکن است فریب باشد. او از انسان‌ها می‌خواهد که از بی‌خبری بیرون آیند و به حقیقت بپردازند. در نهایت، او به اهمیت عقل و درک می‌پردازد و بر این نکته تأکید می‌کند که عقل آدمی از اعمال ظاهری مهم‌تر است و باید از آن برای درک حقیقت استفاده کرد.