بخش ۲۳ - حکایت آن اعرابی کی سگ او از گرسنگی می‌مرد و انبان او پر نان و بر سگ نوحه می‌کرد و شعر می‌گفت و می‌گریست و سر و رو می‌زد و دریغش می‌آمد لقمه‌ای از انبان به سگ دادن

هوش مصنوعی: داستان دربارهٔ عربی است که بر مرگ سگی عزیزش اشک می‌ریزد. حالی که در حال گریه است، شخصی از او می‌پرسد دلیل این زاری چیست. عرب توضیح می‌دهد که سگی نیکو داشت که در حال مرگ است و او به دلیل ناتوانی مالی نمی‌تواند برایش غذایی بیاورد. در ادامه، شخصی به او توصیه می‌کند که صبر کند زیرا پاداش صبر از سوی خداوند می‌رسد. عرب در پاسخ به سؤال دربارهٔ محتوای کیسه‌اش توضیح می‌دهد که در آن نان و زاد و توشه برای خود برده است، اما می‌گوید که نمی‌تواند برای سگش غذایی بیاورد. او به این نکته اشاره می‌کند که صدقه و کمک کردن او را بسیار خوشحال می‌کند. در پایان، مفهوم بزرگی در این شعر بیان می‌شود: تنها چیزی که ارزش دارد، مهربانی و محبت به دیگران است و در برابر نیازهای مادی نباید از دلسوزی و همدردی غافل شد.