بخش ۸۷ - در بیان کسی کی سخنی گوید کی حال او مناسب آن سخن و آن دعوی نباشد چنان که کفره و لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمواتِ وَ الأَرْضَ لَیَقولُنَّ اللهُ خدمت بت سنگین کردن و جان و زر فدای او کردن چه مناسب باشد با جانی کی داند کی خالق سموات و ارض و خلایق الهیست سمیعی بصیری حاضری مراقبی مستولی غیوری الی آخره

هوش مصنوعی: در داستان، زاهدی با زنی غیور و کنیزی زیبا زندگی می‌کند. زن به شدت مراقب شوهرش است و اجازه نمی‌دهد که او با کنیزک خلوت کند. ناگهان، زنی در حمام یاد طشتی از نقره می‌افتد و به کنیزک می‌گوید که آن را به خانه بیاورد. کنیزک خوشحال می‌شود زیرا می‌داند که شوهر در خانه است و این فرصتی برای اوست. کنیزک به سوی خانه می‌دود و خود را به شوهر می‌رساند. هر دو در عشق غرق می‌شوند و در آن لحظه به هیچ چیز جز شهوت فکر نمی‌کنند. اما زن به یاد می‌آورد که باید چه کاری انجام دهد و دنبال شوهرش می‌دود. وقتی زن به خانه می‌رسد، متوجه می‌شود که شوهرش در حال نماز خواندن است و کنیزک در وضعیت عجیبی قرار دارد. او با خشم به شوهرش اعتراض می‌کند که چگونه در حال نماز است در حالی که چنین آلوده به گناه است. زن احساس خیانت می‌کند و به او می‌گوید که اعمالش او را شایسته عذاب کرده است. داستان به بررسی موضوعات عشق، خوف از خدا و توبه می‌پردازد. زاهدی که با ترس زندگی می‌کند، نمی‌تواند به عشق دست یابد، در حالی که عارفان از عشق الهی سخن می‌گویند و از فرصت‌های عشق نمی‌گذرند. در نهایت، پیام داستان به توبه و اصلاح رفتار اشاره دارد و اینکه هر کس می‌تواند با توبه، گذشته خود را تغییر دهد و به سمت نیکی برود.