بخش ۱۲۰ - سبب دانستن ضمیرهای خلق
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به وجود ناپاکی‌ها و خیالات زشت در دل انسان اشاره می‌کند. اگر دل انسان از طهارت و صفا خالی باشد، تصاویر ناپسند و دیوها در آن جا می‌گیرند. او با تندی از انسان می‌پرسد که آیا می‌تواند از این حال رهایی یابد و به درک عمیق‌تری دست یابد یا خیر. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که اگر خیالات و فکرهای ناپسند در وجود انسان بمانند، او هرگز نمی‌تواند به حقیقت و جوهر روح خود پی ببرد.
چون دل آن آب زینها خالیستعکس روها از برون در آب جست
هوش مصنوعی: وقتی که دل انسان از احساسات و افکار پاک باشد، تصویرهای زیبا و معانی واقعی از دنیا در دل او منعکس میشوند.
پس ترا باطن مصفا ناشدهخانه پر از دیو و نسناس و دده
هوش مصنوعی: بنابراین تو وقتی که درونی پاک و روشن نداری، خانهات پر از دیو، موجودات عجیب و غریب و کمخوابها خواهد بود.
ای خری ز استیزه مانده در خریکی ز ارواح مسیحی بو بری
هوش مصنوعی: ای خر، تو از نوآوری و رشد بازایستادهای، مانند روحهای مومن به عیسی مسیح.
کی شناسی گر خیالی سر کندکز کدامین مکمنی سر بر کند
هوش مصنوعی: کی میدانی اگر کسی در عالم خیال به سر ببرد، او از کدام مکان یا جایی بیرون میآید؟
چون خیالی می‌شود در زهد تنتا خیالات از درونه روفتن
هوش مصنوعی: زمانی که ذهن به نگرش زاهدانه و پرهیزگاری روی میآورد، خیالات و فکرهای درونی پاکسازی میشوند.