شمارهٔ ۴۲۳
هوش مصنوعی: این شعر به ابراز عشق و معشوقه پرداخته و نشان می‌دهد که چگونه عشق به معشوق زندگی و جان را به وجود می‌آورد. شاعر با مصداق‌هایی همچون "ماه تمام" و "عزیز جهان"، محبوب خود را به عنوان بهترین و کامل‌ترین موجود معرفی می‌کند. او همچنین ذکر می‌کند که اگرچه دیگران ممکن است مهربان باشند، اما عشق واقعی تنها در معشوق اوست. شاعر به دردها و رنج‌های عاشقانه اشاره می‌کند و بیان می‌کند که طبیب و نجات‌دهنده او تنها معشوقش است. در پایان، شاعر از رقیب می‌خواهد که جای خود را به او بدهد و خاطرنشان می‌کند که اگر عشق و جان در معشوق باشد، هیچ چیز دیگری اهمیت ندارد.
عشاق را حیات بجانست و جان توییجان را اگر حیات دگر هست آن تویی
هوش مصنوعی: عاشقان حیات خود را از عشق میگیرند و تو برای آنها مانند جان هستی. اگر زندگی دیگری هم وجود داشته باشد، آن هم تو هستی.
هر جا مهیست پیش رخت هست ناتمامماه تمام روی زمین و زمان تویی
هوش مصنوعی: هر کجا که ماهی وجود دارد، زیبایی تو را همچون یک ماه کامل در نظر می آورد و در این عالم، تو تنها روشنایی و زیبایی واقعی هستی.
یوسف اگر چه بود بخوبی عزیز مصرحالا بملک حسن عزیز جهان تویی
هوش مصنوعی: یوسف هرچقدر که در زیبایی و محبوبیت در مصر شناخته شده بود، حالا تویی که در زیبایی و محبت در دلها سلطنت میکنی.
گر صد هزار مهر نمایند مهوشانایشان ستمگرند، همین مهربان تویی
هوش مصنوعی: اگر صد هزار نفر هم محبت کنند و خیال کنند که دوستدارند، باز هم اینها ستمگرند؛ زیرا تنها تویی که واقعا مهربانی.
گر دل ز درد خون شد و گر جان بلب رسیدغم نیست، چون طبیب من ناتوان تویی
هوش مصنوعی: اگر دل به خاطر دردها خون شده باشد و اگر جان به حال و روز بدی دچار شود، نگران نباش؛ چرا که تو، طبیب ناتوان منی.
خیز، ای رقیب و جای سگش را بمن گذارمن کیستم، اگر سگ این آستان تویی؟
هوش مصنوعی: برخیز، ای حریف و بگذار تا من جای سگ تو را بگیرم. من چه کسی هستم اگر تو در این درگاه، مانند سگی باشی؟
گر جان بباد داد هلالی از آن چه باک؟جانی که هست در تن او جاودان تویی
هوش مصنوعی: اگر هلالی جان خود را در نظر بگیرد و ببازد، چه غم؟ چون جان او در حقیقت جاودانه تو هستی که در وجود او جاری است.