رباعی شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به شخصی اشاره می‌کند که هر زمان با دیگران نشسته و شراب می‌نوشد، او را به خاطر اوضاعش دچار حسادت و ناراحتی می‌کند. شاعر از تنهایی و یاد نکردن آن شخص در زمان می‌نوشی نگرانی دارد و می‌ترسد که آن فرد مست شود و او را فراموش کند.
با هر که نشینی و قدح نوش کنیاز رشک مرا خراب و مدهوش کنی
هوش مصنوعی: با هر کسی که بنشینی و مشروب بخوری، مرا از حسادت و دلتنگی خراب و بیخود میکنی.
گفتی که چو می خورم تو را یاد کنمترسم که شوی مست و فراموش کنی
هوش مصنوعی: میگویی وقتی مشغول نوشیدن هستم، به یاد تو میافتم. اما میترسم که مست شوم و تو را فراموش کنم.