شمارهٔ ۲۲۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حالتی از افسردگی و دل‌شکستگی شاعر است. او از فراق معشوق می‌گوید و احساس ضعف و ناتوانی خود را بیان می‌کند. در اینجا، معشوق به آفتاب تشبیه شده و شاعر خود را به ذره‌ای در دنیای او تشبیه کرده است. او در جستجوی معشوق آواره شده و به کیستی خود شک دارد. همچنین، از درد و رنج خود می‌گوید و بر این نکته تأکید می‌کند که با وجود غم‌های ناشی از دوری معشوق، شادی‌های دنیا نتوانسته او را از غم دوری معشوق رها کند. در نهایت، او به تصویر غم و اندوهی می‌پردازد که بر دلش نشسته و آن را شکسته کرده است.
عجب شکسته‌دل و زار و ناتوان شده‌ام!چنان که هجر تو می‌خواست، آنچنان شده‌ام
هوش مصنوعی: من به شدت غمگین و ضعیف شده‌ام؛ به گونهای که جدایی تو مرا به این حال درآورده است.
تو آفتابی و من ذره، ترک مهر مکنکه در هوای توام، گر بر آسمان شده‌ام
هوش مصنوعی: تو مانند خورشیدی هستی و من همچون ذره‌ای کوچک. لطفاً نسبت به من بیمحلی نکن، چرا که همیشه در عشق تو هستم، حتی اگر به آسمان پرواز کردهام.
به گفت‌وگوی تو افسانه گشته‌ام همه‌جابه جست‌وجوی تو آواره جهان شده‌ام
هوش مصنوعی: من برای گفتوگو با تو به داستانی تبدیل شده‌ام و در همه جا به دنبال تو میگردم، به گونهای که تمام جهان را آواره شده‌ام.
خدای را، دگر، ای باد، سوی من مگذرکه من به کوی کسی خاک آستان شده‌ام
هوش مصنوعی: خدا را، ای باد، دیگر به سمت من نرو، چون من به درگاه کسی که دوستش دارم، همچون خاکی در آنجا افتادهام.
چه گویم از تن بیمار و کنج محنت خویش؟به تنگنای لحد مشت استخوان شده‌ام
هوش مصنوعی: چه بگویم از وضعیت جسمانی ناتوان و سختیهای زندگی خود؟ من در تنگنای قبر، به تودهای از استخوان تبدیل شده‌ام.
دلم ز شادی عالم گرفته است ولیغمی که از تو رسیده است شادمان شده‌ام
هوش مصنوعی: دل من به خاطر خوشیهای دنیا گرفته و غم‌های تو باعث شدهاند تا خوشحال شوم.
از آن شده است، هلالی، دلم شکاف‌شکافکه ناوک غم و اندوه را نشان شده‌ام
هوش مصنوعی: دلم مثل هلالی شکافخورده است و به خاطر غم و اندوهی که درونم دارم، به این حال دچار شده‌ام.