شمارهٔ ۲۶۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و درد و رنج خود سخن می‌گوید. او به شدت عاشق است و نمی‌تواند صبر کند. اشک‌ها و زخم دلش را توصیف کرده و از طبیب می‌خواهد که بیشتر به او زحمت ندهد، زیرا در آستانه مرگ است. او نمی‌داند چگونه باید با درد عشق کنار بیاید و به شدت احساس ناتوانی و اندوه می‌کند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که دیگران به او می‌گویند که باید صبر کند، ولی او نمی‌تواند و به طور کلی در دوراهی عشق و درد قرار دارد.
دوستان، عاشقم و عاشق زارم، چه کنم؟چاره صبرست، ولی صبر ندارم، چه کنم؟
هوش مصنوعی: دوستان، من عاشق هستم و حالتی بسیار دردناک دارم، چه تدبیری باید بیندیشم؟ صبر بهترین راه حل است، اما من تحمل آن را ندارم، پس چه باید بکنم؟
ریخت خون جگر از گوشه چشمم بکنارو آن جگر گوشه نیامد بکنارم، چه کنم؟
هوش مصنوعی: خون دل از چشمانم جاری شد و آن کسی که برایم عزیز و محبوب بود، کنارم نیامد. حالا چه باید بکنم؟
ای طبیب، این همه زحمت مکش و رنج مبرزار میمیرم، اگر جان نسپارم چه کنم؟
هوش مصنوعی: ای پزشک، چرا این قدر زحمت میکشی و خودت را به زحمت میاندازی؟ من در حال مرگ هستم و اگر نتوانم جانم را حفظ کنم، چه گزینهای برایم باقی میماند؟
چند گویی که: برو، دامنم از کف بگذاروای! اگر دامنت از کف بگذارم چه کنم؟
هوش مصنوعی: هرچقدر هم که به من بگویی برو و دامنم را رها کن، اگر دامن تو را رها کنم، نتیجهاش چه خواهد شد؟
دردمندان همه از صبر قراری گیرندچون من از درد تو بی صبر و قرارم چه کنم؟
هوش مصنوعی: کسانی که دردی دارند، با صبر و حوصله میتوانند تحمل کنند، اما من که به خاطر درد تو بیتاب و آرامم، چه کاری میتوانم کرد؟
گر چو مرغان خزان دیده ملولم چه عجب؟گل نمی بینم و آزرده خارم، چه کنم؟
هوش مصنوعی: اگر مثل پرندگان فصل پاییز غمگینم، چه جای تعجب دارد؟ چون گل را نمیبینم و از خارها آزار میبینم، چه کاری از دستم برمیآید؟
خلق گویند: هلالی، چه کنی گریه زار؟گریه رو میدهد و عاشق زارم چه کنم؟
هوش مصنوعی: مردم میپرسند: هلالی، چرا اینقدر بیتاب و گریان هستی؟ او در پاسخ می‌گوید که عشق و احساساتش باعث این گریه و بیتابیاش هستند و نمی‌داند چه باید کند.