شمارهٔ ۲۷۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر با احساس عاشقانه و شوق، از معشوقه‌اش می‌خواهد که به او توجه کند و او را در لحظه‌ای مدهوش و سرگشته کند. او به زیبایی‌ها و جذابیت‌های معشوق اشاره کرده و می‌گوید که اگر او را نبیند، ممکن است دچار هجران و ناراحتی شود. شاعر در نهایت خود را مانند یک سگ وفادار در برابر معشوق می‌بیند و آرزو دارد که در حضور او، مهمان و در خدمت او باشد.
عید شد، بخرام، تا مدهوش و حیرانت شومخنجر عاشق کشی برکش، که قربانت شوم
هوش مصنوعی: عید است، بیا با شوق و شادی بگردیم و پر از محبت و عشق شویم. چاقو را که نشانهی عشق و فداکاری است، بکش که من آمادهام تا برایت فدای عشق شوم.
قتل عاشق را مناسب نیست شمشیر اجلسوی من بین تا هلاک تیر مژگانت شوم
هوش مصنوعی: کشتن یک عاشق کار شایستهای نیست. به من نگاه کن که چطور سرنوشت به سمت من میآید تا از تیر نگاههای جذاب تو هلاک شوم.
شد تن خاکی غبار و بر سر راهت نشستعزم جولان کن! که خیزم، خاک میدانت شوم
هوش مصنوعی: تن خاکی من به غبار تبدیل شد و در مسیر تو قرار گرفت. تصمیم گرفتم به میدان بیایم و آغاز کنم، تا به خاک تو تبدیل شوم.
جلوه ای بنما و جولان ده سمند ناز راتا خراب جلوه و مدهوش جولانت شوم
هوش مصنوعی: لطفاً زیبایی و لطافت خود را به نمایش بگذار و مانند اسبی نازنازی در میدان بگرد. من هم به خاطر زیباییات دچار شگفتی و سرمستی شوم.
مدتی شد سرفراز بزم وصلت بوده امبعد ازین مگذار تا پامال هجرانت شوم
هوش مصنوعی: مدتی است که در شادی و خوشی وصل تو به سر میبرم. لیکن بعد از این، مرا رها نکن که مبادا در غم دوری تو نابود شوم.
گوشه چشمی، که دل را جمع سازم اندکیتا بکی آشفته زلف پریشانت شوم؟
هوش مصنوعی: با یک نگاه از طرف تو، میخواهم دل را کمی آرام کنم تا شاید به خاطر موهای آشفتهات کمی دچار بینظمی شوم.
چون هلالی سنگ طفلان می خورم در کوی تومن سگ کویم، چه حد آنکه مهمانت شوم؟
هوش مصنوعی: در کوی تو مانند هلالی که به آرامی میچرخد، زندگیام را میگذرانم و مانند یک سگ وفادار به تو هستم. چقدر برایم عجیب است که روزی مهمان تو شوم!