بخش ۸۳ - جنگ نوشیار با انبارسی
هوش مصنوعی: در این متن، دو گروه از رزمندگان با یکدیگر در جنگی سخت و خونین درگیر می‌شوند. نبردی شدید در می‌گیرد که در آن سواران و پیاده‌نظام به هم می‌پیوندند و جنگی دلاورانه آغاز می‌شود. صداهای جنگ و نعره‌های رزمندگان فضایی پر از تنش و تپش را به وجود می‌آورند. در حین نبرد، شدت جنگ به قدری است که شب سیاه و ستارگان ترسیده می‌شوند.
با گذشت زمان، یکی از سران سپاه به نام نوشیار نیز در جنگ زخمی می‌شود و در نهایت سپاه تحت فرماندهی او از جنگ فرار می‌کند. در پایان، شاه کابل به میدان می‌رسد و کشتگان را می‌بیند. او برای احترام به کشته‌ها، آتش می‌افروزد و تصمیم می‌گیرد که به یاد آن‌ها، مراسم سوگواری برپا کند. سپاه دیگر نیز برای کمک به نوشیار به میدان می‌آید و شبانگاه، گروهی از جنگجویان از سران به یاری ایشان می‌شتابند.
به جنگ آن دو سالار پیش از دو شاهرسیدند زی یکدگر کینه‌خواه
هوش مصنوعی: در نبرد آن دو فرمانده، پیش از رسیدن به دو شاه، به خاطر کینه و دشمنی با یکدیگر به جنگ مشغول شدند.
دو لشکر زدند از دو سو پره بازببد دست جنگ دلیران دراز
هوش مصنوعی: دو گروه دشمن از دو طرف به میدان آمدهاند و نبردی سخت بین دلیران در حال وقوع است.
سواران به یک جا برآمیختندپیاده جدا درهم آویختند
هوش مصنوعی: سواران همه جمع شدند و به هم پیوستند، اما پیادهها به طور جداگانه به هم گره خوردند.
سر خنجر آتش شد و گرد دودچو آتش کزو جوش خون خاست زود
هوش مصنوعی: سر خنجر به حالت سرکش و آتشین درآمد و مانند دودی که از آتش بهوجود می‌آید، برافراشته شد. از این آتش و دود، خون بهسرعت جوشید و فوران کرد.
بغرید کوس و برآمد نبردبرخشید تیغ و بجوشید گرد
هوش مصنوعی: صدای طبل جنگ بلند شد و نبرد آغاز گردید؛ شمشیرها از غلاف بیرون آمد و گرد و غبار به هوا برخاست.
نوان گشت بوم و جهان شد سیاهبلرزید مهر و بترسید ماه
هوش مصنوعی: در این زمان، زمین و دنیا به حالت ناگواری درآمد و همه جا تاریک شد. خورشید به لرزه افتاد و ماه نیز از وحشت به ترس افتاد.
یکی بزمگه بود گفتی نه رزمدلیران درو باده‌خوار‌ان بزم
هوش مصنوعی: در جایی که گویی جنگی در کار نیست و تنها یک جشن و خوشگذرانی برپاست، افرادی هستند که مشغول نوشیدن و لذت بردن از بادهاند.
غو کوسشان زخم بربط سرایدَم ِ گاو‌دُم ناله و آوای نای
(آن جنگ گویی بزمی بود که) غو و نعرهٔ کوسها، زخمه بربط بود و غرش و دَم شیپورها و گاودُمها، صدای نی.
روان خون می و نعره‌شان بانگ‌ِ زیرپیاله سر خنجر و نُقلْ تیر
خون روان گویی می و شرابشان بود و نعره‌های آن‌ها آواز اوجشان؛ پیالههای آن‌ها نوک خنجرها بود و نُقل بادهٔ آن‌ها، تیر و پیکان بود. (بانگ زیر: آواز اوجی که خواننده در هنگام نهایت شور و شوق میخواند)
به هر گوشه‌ای مستی افکنده خوارچه مستی که هرگز نشد هوشیار
هوش مصنوعی: در هر گوشه و کنار، حالتی از سرنشئگی و گیجی حکمفرماست، حالتی که هیچگاه به وضوح و هوشیاری نرسیده است.
چو یک‌رویه پیکار پیوسته شد ز گردان بسی کشته و خسته شد
هوش مصنوعی: زمانی که جنگ بهطور مداوم و بدون توقف ادامه پیدا کرد، بسیاری از جنگجویان کشته شدند و یا دچار آسیب و خستگی گشتند.
دمان نوشیار از میان نبردبه انبارسی ناگهان باز خورد
هوش مصنوعی: بیداری و نشاط ناگهانی از جایی به سراغ انسان می‌آید که ممکن است او انتظارش را نداشته باشد. در این حالت، آنچه که در ذخیره ذهن یا روح اوست به یکباره نمایان می‌شود.
برآورد زهر‌آب‌گون خنجرشبه زخمی ز تن ماند تنها سرش
هوش مصنوعی: او خنجر زهرآلودش را بلند کرد و با یک ضربه، تنها سرش را از بدنش جدا کرد.
سپه چون سپهبد نگون یافتندعنان یکسر از رزم برتافتند
هوش مصنوعی: وقتی سربازان متوجه شکست سپهبد خود شدند، دیگر دست از مبارزه کشیدند و از میدان جنگ فاصله گرفتند.
زپس خیل زاول سه‌فرسنگ بیشبرفتند و دشمن گریزان ز پیش
هوش مصنوعی: پس از آنکه گروه زیادی از زاول به فاصلهی سهفرسنگی رفتند، دشمن از پیش رو فرار کرد.
فکندند از ایشان بسی رزم‌سازچو خورشید شد زرد، گشتند باز
هوش مصنوعی: از میان آن‌ها جنگآوران زیادی را به میدان فرستادند. هنگامی که خورشید رنگش زرد شد، آن‌ها به عقب بازگشتند.
همان‌گه شه کابل اندر رسیدهمه دشت و کُه کشته و خسته دید
هوش مصنوعی: در آن لحظه، شاه کابل به آنجا رسید و در هر سو، در دشت و کوه، کشته‌ها و زخمیها را دید.
زدش ز آتش درد بر مغز دودکه شب گشت و هنگام کوشش نبود
هوش مصنوعی: از شدت درد مانند آتش به سرش ضربه زد و با آمدن شب، فرصت تلاش و کوشش برایش فراهم نشد.
تن کشته انبارسی باز جستبرو رُخ به‌خون دو دیده بشست
مصرع دوم: بر جنازه او، رخ به خون شست و خون گریست.
یکی عود با زعفران برفروختمر آن کشته را تن به آتش بسوخت
هوش مصنوعی: یک بویی از عود و زعفران بلند شد که جان کشته را به آتش کشاند و جانش را سوخت.
هم از بهر آن کشته بر انجمنبسی کس به آتش فکندند تن
بر انجمن: گویا به معنی «دستهای» و «گروهی» باشد یعنی بصورت گروهی.
سپه هر کجا کشته شان بد دگرهمه شب بدند از برش مویه‌گر
هوش مصنوعی: هر جا که سپاهیان کشته میشدند، دیگران در شب از روی آن‌ها به سوگ و نوحۀ آنان میپرداختند.
به یاری بر نوشیار از سرانهمان شب بیامد سپاهی گران
هوش مصنوعی: در همان شب، گروهی از سربازان به کمک نوشیار آمدند.