بخش ۱۱۵ - رفتن گرشاسب به جنگ فغفور و دیدن شگفتی‌ها
هوش مصنوعی: در این متن، سپهدار به همراه سپاهیانش به سفری می‌رود و از بیابانی عبور می‌کند. در این مسیر، آن‌ها با موجودات مختلف و خطرناکانی مانند دیوها و غول‌ها رو به رو می‌شوند و تعدادی از آن‌ها را می‌کشند. پس از گذر از بیابان، به جایی می‌رسند که چشمه‌ای شور وجود دارد و از تشنگی به آن نزدیک می‌شوند. در آنجا، زنی را می‌بینند که فرزندش را در دامن دارد و در حال فرار از آهوهاست. سپس سپهدار پیام‌هایی از شاه ساجر دریافت می‌کند و از او خواسته می‌شود تا از پیمان صلح و همکاری خبر دهد. او به دیگران می‌گوید که باید با ساجری‌ها همکاری کنند و به هر شهر جدیدی که می‌روند، با چرخه‌ای از شاهان ملاقات کنند و از آن‌ها باج بگیرند. متن به ماجراهای جنگی و سفر سپهدار و سپاهیانش در سرزمین‌های بیگانه پرداخته و پیامدهای آن را شرح می‌دهد.
سپهدار چون هفته‌ای سور کرداز آن پس شد آهنگ فغفور کرد
هوش مصنوعی: سردار پس از برگزاری یک مهمانی به یاد ماندنی، تصمیم به راهی جدید و بزرگتر گرفت.
همه راه خاقان بپرداختهبه هر جای نزل و علف ساخته
هوش مصنوعی: همه مسیرهای پادشاه آماده شده و در هر مکان، آب و چمن فراهم شده است.
سه منزل بدش با سپه رهنمایورا کرد بدرود و شد بازجای
هوش مصنوعی: سه مرحله سختی را سپه به او نشان داد و سپس به او خداحافظی کرد و راهی سفر خود شد.
همی شد شتابان سپهدار گونریمان و زاول گره پیشرو
هوش مصنوعی: نریمان، سردار جنگجو، با شتاب به جلو میرفت و زاول نیز در پیش او بود.
به مرز بیابانی آمد فرازکه گفتی جهانیست گسترده باز
هوش مصنوعی: به مرز بیابان رسید و مشاهده کرد که انگار دنیایی وسیع و بیانتهایی است.
زمینش همه داغ پای پریزمانه گم اندر وی از رهبری
هوش مصنوعی: زمینش از شدت گرما به سوزش درآمده و در فضا، زمان به طور نامشخصی در حرکت است و از رهبری و هدایت دور مانده است.
نه گردون سپرده درازای اونه خورشید پیموده پهنای او
هوش مصنوعی: نه آسمان گستردگی او را در اختیار دارد و نه خورشید میتواند وسعت او را اندازه بگیرد.
به هر سوش دیوی دژ آگاه بود به هر گوشه صد غول گمراه بود
هوش مصنوعی: در هر گوشهای افرادی شیطانی وجود دارند که از وضعیت آگاه هستند و در هر نقطه، مشکلات و موانع زیادی موجب گمراهی مردم می‌شوند.
همان مار پرنده هزمان ز گرد چو تیر آمدی در نشستی به مرد
هوش مصنوعی: مار پرندهای که به دور میچرخید، ناگهان مانند تیر به سمت مردی آمد و بر او نشسته است.
بکشتند از آن غول بسیار و مار به ده روز کردند از آنجا گذار
هوش مصنوعی: در اینجا سخن از یک غول وحشتناک و ماری بزرگ است که در یک منطقه زندگی میکردند. این موجودات خطرناک باعث ترس و مشکلات زیادی برای اهالی آنجا شده بودند. پس از مدتی، افراد شجاع توانستند این غول و مار را از بین ببرند و بعد از گذشت ده روز، به آرامی از آن منطقه عبور کردند.
رسیدند جایی چراگاه گوردرو شیرگون چشمه آب شور
هوش مصنوعی: به جایی رسیدند که گور و چراگاه وجود دارد و در آنجا چشمه‌ای با آب شور قرار دارد.
چو نخچیر از تشنگی در گدازبه نزدیک آن چشمه رفتی فراز
هوش مصنوعی: وقتی که شکارچی از شدت تشنگی به شدت در حال زحمت بود، به سمت چشمه‌ای که در بالای تپه قرار داشت رفت.
شدی نرم نرم آب آن چشمه زیر پس آشفته گشتی چو غرنده شیر
هوش مصنوعی: آب آن چشمه به آرامی و به نرمی جریان دارد، اما تو مانند شیر خشمگین آشفته و بی قرار شدی.
بجستی و نخچیر را بی‌درنگهمان گه بیوباشتی چون نهنگ
هوش مصنوعی: تو به سرعت از خطر فرار کردی و به محض این که نتوانستی از خودت دفاع کنی، مانند نهنگی بزرگ و بیمانع در دریا به زندگی ادامه دادی.
پس از یک زمان استخوانهاش پاکبدی گرد آن چشمه بر تیره خاک
هوش مصنوعی: پس از مدتی، استخوانهای او به طور کامل در کنار آن چشمه بر روی زمین سیاه پنهان شد.
نه بشناخت آن آب را کس ز شیر نه دانست کز چیست نخچیرگیر
هوش مصنوعی: نه کسی آن آب را از شیری که در دلش است شناخت و نه کسی دانست که این آب از کدام شکارچی میآید.
دگر سنگ دیدند کوچک بسیکه چون زآن دو بر هم بسودی کسی
هوش مصنوعی: آن‌ها سنگهای کوچکی را دیدند که به خاطر آن دو سنگ بزرگتر به هم ساییده شدند.
همان گاه بادی شگرف آمدیپس از باد باران و برف آمدی
هوش مصنوعی: در آن لحظه، بادی قدرتمند وزید که پس از باران و برف به وجود آمد.
ولیکن چو زآن جا به بومی دگر ببردی نبودی ورا آن هنر
هوش مصنوعی: اما وقتی که از آنجا به سرزمینی دیگر بروی، آن هنر را نخواهی داشت.
دگر سنگ بد نیز کز بیم نمچو ابر آمدی برزدندی به هم
هوش مصنوعی: اگر دشمنان ما از ترس به هم بپیوندند، همچون ابرهای بارانزا به هم خواهند افتاد و بر ما تکیه خواهند کرد.
سبک زآن هوا ابر بگریختینه زو برف و ژاله نه نم ریختی
هوش مصنوعی: از آن هوای لطیف، ابر فرار کرد و باران و برف و تگرگ نبارید.
ز مرز بیابان چو برتر کشیدسپه را سوی شهر ساجر کشید
هوش مصنوعی: وقتی سپاه از مرز بیابان عبور کرد، به سمت شهر ساجر حرکت کرد.
بزد خیمه با لشکر از گرد شهربرون شد که گیرد ز نخچیر بهر
هوش مصنوعی: سردار با لشکرش، خیمهاش را برداشت و از دور شهر خارج شد تا بتواند شکار را بگیرد.
در و دشت و که دید زاندازه بیش رم گور و آهو و غژغا و میش
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به چشماندازهای طبیعی اشاره می‌کند که در آن، جانوران مختلفی از جمله گورخر، آهو و میش قابل مشاهدهاند. این توصیف نشان دهنده زیبایی و تنوع حیات وحش است که در دشت و بیابان نمایان است.
همان روز بفکند بسیار گوربه خون غرقه هر سو همی تاخت بور
هوش مصنوعی: در همان روز، گورها را به تعداد زیاد حفاری کردند و هر جا که میرفتند، زمین را از خون پر کرده بودند.
درختی بر چشمه‌ساری بدید عنان ره انجام از آن سو کشید
هوش مصنوعی: درختی کنار چشمه‌ای دید که از آن سو راهی را به سمت مقصدی میپیمود.
چو نزدیک شد خاست یک بانگ سخت زنی دید ناگه که جست از درخت
هوش مصنوعی: هنگامی که به نزدیکیش رسید، صدای بلندی را شنید و ناگهان دید که چیزی از درخت پریده است.
یکی شیرخواره گرفته به برهمی تاخت ز آهو به تک تیزتر
هوش مصنوعی: یک بچه شیر در آغوش گرفته شده و با سرعتی بیشتر از آهوی تندپا در حال دویدن است.
بپرسید کاین زن براینگونه چیست یکی گفت کاین هم چو ما آدمیست
هوش مصنوعی: سوالی مطرح شد که این زن چه ویژگیای دارد. یکی پاسخ داد که او هم مانند ما انسان است.
درین بیشه ها گرد این دشت و کوه بدینسان بی‌اندازه بینی گروه
هوش مصنوعی: در این جنگلها و اطراف این دشت و کوهها، گروهی را میبینی که به طرز شگفتانگیزی زیاد هستند.
چو آهو به تک همچو مردم به روی چو دیوان به ناخن چو میشان به موی
هوش مصنوعی: مثل آهو که به تنهایی میدود، انسانها نیز به صورت فردی در دنیا حرکت میکنند. مانند دیوان که با ناخنهایشان به دنیا اثر میگذارند و همانند افرادی که با موهایشان شناخته می‌شوند.
ز بن هیچ با ما نگردند رامبمیرند زود آنچه گیری به دام
هوش مصنوعی: کسانی که در اصل و نژاد خود با ما بیمیل هستند، به زودی از بین می‌روند؛ زیرا آنچه را که به دام میگیرند، از دست میدهند.
از ایشان چو بیمار گردد یکیبرندش براین تیغ کوه اندکی
هوش مصنوعی: اگر یکی از آن‌ها بیمار شود، او را به کوه میبرند تا بر روی تیغ کوه کمی استراحت کند.
به شیونگری گردش اندر خروش برآرند و زی ابر دارند گوش
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف حالتی میپردازد که در آن صدای گریه و نالهای بلند در فضا پیچیده است و ابرها به این صدا گوش فرا دادهاند. به نوعی، تغییر و تنش در طبیعت به وضوح حس می‌شود و این صدا به نوعی جلب توجه می‌کند.
گرش ابر تیره ز دیده به اشکبشوید درستی گرد بی پزشک
هوش مصنوعی: اگر ابرهای تیره از چشمانت با اشکهایت پاک شوند، حقیقتی که در دل داری، نیاز به پزشک ندارد.
وگر هیچ باران نبارد ز میغبمیرد به زیر افکنندش ز تیغ
هوش مصنوعی: اگر بارانی نبارد، ابر به زمین میافتد و نابود می‌شود.
نریمان یکی از درختی ربودبر پهلوان برد و او را نمود
هوش مصنوعی: نریمان یکی از درختان را کند و آن را بر دوش قهرمان گذاشت و او را به نمایش گذاشت.
به ره در همه بازویش خسته کردهمی بود تا مرد و چیزی نخورد
هوش مصنوعی: در مسیر زندگی، او با تمام توانش تلاش کرد و خستگی را تحمل نمود تا بالاخره از دنیا رفت، بدون اینکه چیزی بخورد.
ز نخچیر چون شد سپهدار باز بیآمد کس شاه ساجر فراز
هوش مصنوعی: وقتی سپهدار شکارچی از شکار برمیگردد و به کار خود مشغول می‌شود، دیگر کسی به سراغ شاه نمیآید.
فرستاده با هدیه بسیار چیزبه پوزش پیامی نکو داده نیز
هوش مصنوعی: فرستاده با هدایای فراوان، پیامی زیبا و دلپذیر برای عذرخواهی آورده است.
که دانم کز ایران به کین آمدیبه پیکار فغفور چین آمدی
هوش مصنوعی: میدانم که تو از ایران به خاطر انتقام و جنگ به سوی پادشاه چین آمدهای.
من او را یکی بنده کهترمنگهبان یک مرز ازین کشورم
هوش مصنوعی: من به او به عنوان یک خدمتگزار کوچک نگاه میکنم و برای حفاظت از یک مرز از این سرزمین مسئولیت دارم.
سه ماهه ز ما تا بدو هست راه نخستین ازو هر چه باید بخواه
هوش مصنوعی: سه ماه از ما تا او راهی است که باید در آن از او هر چیزی که میخواهیم را بخواهیم.
هرآن گه کز او کام تو گشت راست همه بندگانیم و فرمان تراست
هوش مصنوعی: هر زمان که خواستهات برآورده شود و به حقیقت بپیوندد، همه ما به عنوان بندگان تو خواهیم بود و به دستورات تو عمل خواهیم کرد.
به هر شهر ازین مرز دیگر بپوی ز هر شاه باژی که باید بجوی
هوش مصنوعی: به هر شهری از این سرزمین برو و از هر شاه که میخواهی، آنچه لازم است را جستجو کن.
سپهبد سخنهاش بر جای دیدپسندید و آن کرد کاو رای دید
هوش مصنوعی: سپهبد، کلامش را مستقیم و گیرا مشاهده کرد و بخاطر آن، تصمیمی گرفت که فکرش را پسندید.
ز زاول گره هر که بودند گردهمان گه به فرخ نریمان سپرد
هوش مصنوعی: هرکس که از زاول آید و به گرد او جمع شود، در آن لحظه به خوشبختی نریمان سپرده می‌شود.
به هر شهر فرمود تا با سپاهبگردد ز شاهان بود باژخواه
هوش مصنوعی: در هر شهری دستور داد که با نیروهای نظامی گردش کنند، زیرا خواستههای آنان از شاهان بوده است.