رباعی شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و اشتیاقی که در میان افراد مختلف وجود دارد اشاره می‌کند. او می‌گوید که در جایی که تو هستی، هزاران خواسته‌مند وجود دارند، اما تنها عده‌ای به وصال (آرامش و وصال واقعی) تو می‌رسند. کسی که موفق به رسیدن به این وصال شود، زندگی بزرگ و ارزشمندی را پیدا کرده، و آن کس که نتوانسته به این وصال برسد، تنها با حسرت و درد مواجه است.
در کوی تو صد هزار صاحب هوس استتا خود، به وصال تو، که را دسترس است
هوش مصنوعی: در محلهی تو هزاران عاشق و خواهان وجود دارند، اما تا زمانی که خودت به وصال و نزدیکیات نرسی، کسی به تو دسترسی نخواهد داشت.
آن کس که بیافت، دولتی یافت عظیمو آن کس که نیافت، داغ نایافت بس است
هوش مصنوعی: آن کسی که به موفقیت و نعمت بزرگی دست پیدا کرد، زندگی بسیار خوبی پیدا کرد و آن کسی که به این موفقیت نرسید، حداقل به درد و رنج بزرگی مبتلا نشده است.