رباعی شمارهٔ ۵۳
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر احساسی عمیق از عشق هستند که شعور و وجود شاعر را تحت تأثیر قرار داده است. عشق معشوق باعث زنده شدن روح او شده و او را به سودای معشوق دچار کرده است. لطف و کرم معشوق، جسم او را به جانش نزدیک کرده و او احساس می‌کند که هیچ عملی بهتر از این عشق وجود ندارد.
عشق تو مرا زندهٔ جاویدان کردسودای توام، بی سر و بی سامان کرد
هوش مصنوعی: عشق تو به من زندگی ابدی بخشید و آرزوی تو من را بدون هیچگونه ثبات و آرامشی به دنبال خود کشانید.
لطف و کرم تو، جسم را چون جان کرددر خاک عمل بهتر از این نتوان کرد
هوش مصنوعی: محبت و سخاوت تو، روح را به جسم میدهد و در دنیای عمل، بهتر از این وجود ندارد.