تناجی
باباافضل کاشانی

رباعی شمارهٔ ۷۱

از هستی خود چو بی خبر خواهم بود این جا بُدنم هیچ نمی دارد سود
زین مزبله زود رخت بر باید بستوز ننگ وجود تا عدم رفتن زود