رباعی شمارهٔ ۷۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان این نکته می‌پردازد که اگرچه ممکن است ما به دنبال قدرت و ثروت در کشورهای بزرگ باشیم، اما در نهایت سرنوشت همه ما یکسان است و همه ما میراثی از خاک و مرگ خواهیم داشت. به عبارت دیگر، زندگی و دنیا زودگذر است و پایان همه ما به یک خاک سپرده شدن محدود می‌شود.
گر ملک تو مصر و شام و چین خواهد بودو آفاق تو را زیر نگین خواهد بود
هوش مصنوعی: اگر سرزمین تو شامل مصر، شام و چین باشد و تمامی دنیا زیر کنترل تو درآید.
خوش باش که عاقبت نصیب من و تو ده گز کفن و دو گز زمین خواهد بود
هوش مصنوعی: شاد باش، زیرا در نهایت، هر یک از ما به اندازهای که در زندگی میزییم، تنها به ده گز پارچه برای کفن و دو گز خاک برای دفن نیاز خواهیم داشت.