رباعی شمارهٔ ۹۴
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت زندگی و استفاده بهینه از زمان اشاره دارد. شاعر به عمر اشاره می‌کند و می‌گوید که نباید تمام وقت خود را تنها به جمع‌آوری ثروت بگذرانیم. او توصیه می‌کند که باید از لذت‌ها و زیبایی‌های زندگی نیز بهره ببریم و به جای نشستن بر روی گنج‌ها، سعی کنیم از آن‌ها استفاده کنیم و در زندگی فعال باشیم. در واقع، زندگی باید ترکیبی از تلاش و لذت‌بری باشد.
عمر از پی افزون زر کاسته گیرصد گنج زر از رنج تن آراسته گیر
هوش مصنوعی: زندگیات را صرف جمع کردن زر و طلا نکن، زیرا عمرت محدود است. بلکه تلاش کن تا از زحمت خود به دست آوردی گرانبها و ارزشمند بسازی.
پس بر سر آن گنج چو بر صحرا برفروزی دو سه بنشسته و برخاسته گیر
هوش مصنوعی: پس بر روی آن گنج، مانند برف که در دشت نشسته و گاهی ذوب شده و دوباره مینشیند، تو هم در مواقعی به آن بپرداز و به آرامی به آن نزدیک شو.