رباعی شمارهٔ ۱۴۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر بیان میکند که تنها شادیاش در این جهان به وصل معشوق مربوط میشود. او میگوید که اگر این وصل نباشد، برایش فرقی نمیکند که در وجود یا عدم باشد؛ یعنی در حقیقت به وجود خود وابسته نیست و هدفش تنها رسیدن به معشوق است.
گویند کز این جهان مگر شادم من یا خود ز عدم برای این زادم من
هوش مصنوعی: میگویند تنها دلیل خوشحالی من از این دنیا این است که شاید از عدم، به خاطر همین دنیا به وجود آمدهام.
مقصود من از هر دو جهان وصل تو بودور نه ز وجود و عدم آزادم من
هوش مصنوعی: هدف من از زندگی در این دنیا و دنیای دیگر، رسیدن به وصال تو بود و گرنه من از وجود و عدم بینیازم.