بخش ۸۵ - غزل گفتن باربد از زبان خسرو
هوش مصنوعی: در این شعر، نکیسا با نواختن ساز، داستانی عاشقانه را روایت می‌کند و باربد نیز آوازش را آغاز می‌کند. شاعر به معشوق خود می‌نگرد و بیان می‌کند که در عشق او، درد و غم را با تمام وجود حس می‌کند. او خود را در برابر عشق بسیار عمیق و آسیب‌پذیر می‌داند و می‌گوید که حتی اگر سرش بریده شود، به پای معشوق حاضر است و دلش از دوری او پر از اندوه است. شاعر از جدایی و تنهایی می‌گوید و ابراز امیدواری می‌کند که روزی دوباره معشوقش را ببیند و روزهای خوب دیگری را تجربه کند. همچنین، او به اهمیت و زیبایی صدای معشوقش اشاره می‌کند و می‌گوید که بودن در کنار او برایش خوشایند و شاداب‌کننده است. در نهایت، او از باربد می‌خواهد که کاری کند تا عشقش به نتیجه برسد و آن را به حقیقتی شیرین تبدیل کند.
نکیسا چون زد این افسانه بر سازستای باربد برداشت آواز
هوش مصنوعی: نکیسا وقتی این داستان را با سازش نواخت، باربد آواز را به یاد آورد و آغاز به خواندن کرد.
نوا را پرده عشاق آراستدر افکند این غزل را در ره راست
هوش مصنوعی: نغمهای را که عاشقان با شوق و زیبایی تزیین کردهاند، این غزل به طور مستقیم و بیپرده به دلها وارد میشود.
مرا در کویت ای شمع نکوییفلک پای بز افکنده‌ست گویی
هوش مصنوعی: در کوچههای تو، ای نور زیبایی، به نظر میرسد که سرنوشت پاهایش را در جلوی من گذاشته است.
که گر چون گوسفندم می‌بری سربه پای خود دوم چون سگ بر آن در
هوش مصنوعی: اگر مرا مانند گوسفند سر ببری، من مانند سگی به دنبالت میآیم و از تو جدا نمیشوم.
دلم را می‌بری اندیشه‌ای نیستببر کز بیدلی به پیشه‌ای نیست
هوش مصنوعی: دلم را میکشی و هیچ نگرانی از این ندارم، ببرش، چون از بیخبری و بیعملی در حالتی نیستم.
تنی کو بار این دل بر نتابدبسر باری غم دلبر نتابد
هوش مصنوعی: بدنی که نمیتواند بار غم دل را تحمل کند، نمیتواند بار عشق محبوب را نیز به دوش بکشد.
چو در خدمت نباشد شخص رنجورنباید دل که از خدمت بود دور
هوش مصنوعی: اگر کسی در خدمت افراد بیمار قرار نگیرد، نباید بابت این موضوع ناراحت شود، زیرا دور بودن از خدمت باعث چنین احساسی میشود.
بسی کوشم که دل بردارم از توکه بس رونق ندارد کارم از تو
هوش مصنوعی: من تلاش میکنم که دلم را از تو جدا کنم، چون بدون تو زندگیام رونق و شادی ندارد.
نه بتوان دل ز کارت بر گرفتننه از دل نیز بارت برگرفتن
هوش مصنوعی: نه میتوانم دل را از تو جدا کنم و نه میتوانی از دل من جدا شوی.
بدان‌جان کز چنین صد جان فزون استکه جانم بی‌تو در غرقاب خون است
هوش مصنوعی: بدان که زندگیای که با تو هستم به اندازهی چندین زندگی ارزش دارد، زیرا بی‌تو احساس میکنم که در دریاچهای از خون غرق شدهام.
بدان چشم سیه کاهوشکار استکز آهوی تو چشمم را غبار است
هوش مصنوعی: بدان که چشمان سیاه تو مانند شکارچی هستند، چرا که از زیبایی و جذابیت تو، چشمانم پر از غبار شدهاند.
فرو ماندم ز تو خالی و نومیدچو ذره کو جدا ماند ز خورشید
هوش مصنوعی: من از تو خالی و ناامید ماندهام، مانند ذرهای که از خورشید جدا شده باشد.
جدا گشتم ز تو رنجور و تنهاچو ماهی کو جدا ماند ز دریا
هوش مصنوعی: از تو جدا شدم و دردی عمیق و تنهایی را احساس میکنم، مثل ماهیای که از دریا دور افتاده باشد.
مدارم بیش ازین چون ماه در میغتو دانی و سر اینک تاج یا تیغ
هوش مصنوعی: من بیشتر از این نمیتوانم مانند ماه در مه تو بشوم، از طرفی میدانی که این دوگانگی مانند تاج و تیغ است.
چو در ملک جمالت تازه شد رایعنایت را مثالی تازه فرمای
هوش مصنوعی: وقتی در سرزمین زیبایی تو، نظر لطف و محبت تازهای پیدا شد، لطفاً نمونهای نو از آن را ارائه بده.
پس از عمری که کردم دیده جایتکم از یک شب که بوسم جای پایت
هوش مصنوعی: بعد از سالها که زندگی کردم، آنقدر دلتنگ تو هستم که حتی یک شب نتوانم روزهای سپری شده را فراموش کنم و فقط بخواهم جای پایت را ببوسم.
چنان دان گر لبم پر خنده داریکه بی شک مرده‌ای را زنده‌داری
هوش مصنوعی: اگر چهرهات لبخند بر لبانم آورد، گویی توانستهای جان تازهای به مرده‌ای ببخشی.
به بوسی بر فروز افسرده‌ای رابه بویی زنده گردان مرده‌ای را
هوش مصنوعی: با یک بوسه، کسی که دلتنگ و غمگین است را شاد کنید و با عطری دلانگیز، کسی که جانش رفته را زنده نمایید.
مرا فرخ بود روی تو دیدنمبارک باشد آوازت شنیدن
هوش مصنوعی: دیدار روی تو برای من خوشایند است و شنیدن صدایت برایم مبارک و خوشبختی به ارمغان میآورد.
خلاف آن شد که از چشمم نهانیچو از چشم بد آب زندگانی
هوش مصنوعی: برخلاف آن چیزی که از نظر من پنهان بود، زندگی مانند آبی است که از چشم بد دور میماند.
خدایی کافرینش کردهٔ اوستز تن تا جان پدید آوردهٔ اوست
هوش مصنوعی: خدای کامل، کافران را از وجود خود آفریده است، از جسم تا روح را او خلق کرده است.
امیدم هست کز روی تو دلسوزبه‌روز آرد شبم را هم یکی روز
هوش مصنوعی: امید دارم که با نگاه مهربان تو، شبهای تارم به روشنایی روز تبدیل شود.
چو شیرین دست‌بُرد باربد دیدز دست عشق، خود را کار بد دید
هوش مصنوعی: وقتی شیرین به نوازندگی باربد گوش داد و تحت تأثیر عشق قرار گرفت، متوجه شد که خود را در موقعیتی نامناسب و دشوار قرار داده است.
نوایی بر کشید از سینه تنگبه چنگی داد کاین در ساز در چنگ
هوش مصنوعی: صدایی از دل پرغصهای بلند شد و در دستش ساز را به صدا درآورد.
بزن راهی که شه بیراه گرددمگر کاین داوری کوتاه گردد
هوش مصنوعی: به راهی برو که باعث گمراهی آن شاه شود، شاید این قضاوت و داوری پایان یابد.