شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از احساس شادی و نشاطی که خداوند در دل انسان ایجاد می‌کند، سخن می‌گوید. او به توصیف زیبایی‌های خداوند پرداخته و به‌ویژه به ویژگی‌های پدر و مادر او اشاره می‌کند که یکی از آن‌ها از آهن و دیگری از سنگ است. همچنین، به شکل ظاهری و زیبایی‌های او خرد می‌کند و زبانه‌های او را با شمشیرهای طلایی مقایسه می‌کند که هرچند زرین هستند، اما خطرناک نیز به نظر می‌رسند.
خدایگانا امشب نشاط ساز بدانکپدرش ز آهن بودست و مادرش حجرست
هوش مصنوعی: امشب ای خدای بزرگ، شادی و نشاط بیاور؛ زیرا که پدر او از آهن و مادرش از سنگ است.
بصورت شجری و ز خفچه او را برگکه از عقیق و ز یاقوت بار آن شجرست
هوش مصنوعی: درختی به زیبایی شجره دارد و میوهاش مانند برگهایش از عقیق و یاقوت است. این درخت جلوهای از زیبایی و ارزشمند بودن دارد.
زبانه‌هاش چو شمشیر های زر اندودکزو به جان خطرست ، ار چه زرّ بی خطرست
هوش مصنوعی: زبان او مانند شمشیرهای زرین است که ممکن است برای جان انسان خطرآفرین باشد، هرچند خود طلا بیخطر است.