تناجی
عنصری بلخی

شمارهٔ ۲۰

درد مرا بگیتی دارو پدید نیستدردی که از فراق بود درد بی دواست
گنجی است عاشقان را صبر ار نگه کنیکو روی زرد سرخ کند پشت گوژ راست