شمارهٔ ۵۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این موضوع اشاره دارد که کوه‌های بزرگ و بلند نمی‌توانند به سادگی به وسایل و مواد با ارزش دست یابند، زیرا در دل آن‌ها، گنج‌های ارزشمندی چون گوهرها در نهایت به خاک تبدیل می‌شوند. این مضمون به ارزش و زیبایی پنهان در طبیعت و در عین حال گذرا بودن آن اشاره دارد.
نیابد همی کوهکان سیم پاکبکان اندرون گوهرش گشته خاک
هوش مصنوعی: کوه‌های بزرگ نمی‌توانند نقره‌ی خالص را در دل خود یافت کنند، زیرا آن ارزشمند درونش به خاک تبدیل شده است.