شمارهٔ ۷۹
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند از زهر انگبین (ماده‌ای سمی و خطرناک) پوستینی لطیف و زیبا بسازد. یعنی در زندگی و انسان‌ها، چیزهای خوب و زیبا نمی‌توانند از منابع زشت و بد به وجود بیایند. این شعر به اهمیت منبع و اصلِ هر چیز اشاره می‌کند.
کسی کرد نتوان ز زهر انگبیننسازد ز ریکاشه کس پوستین
هوش مصنوعی: هیچ‌کس نمی‌تواند از زهر، دارویی بسازد و کسی هم نمی‌تواند از چیزی که ناقص است، چیزی باارزش به دست آورد.