شمارهٔ ۸۹
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به حالتی اشاره می‌کند که نه از خواب و نه از خوردن لذتی می‌برد و چشمانش از تماشای چیزی بهره‌ای نمی‌برند. به نوعی بیانگر بی‌حالی و جدایی از لذت‌های زندگی است.
نه از خواب و از خورد بودش مزهنه بگسست از چشم او نایزه
هوش مصنوعی: او نه طعم خواب و غذا را می‌شناخت و نه از چشم او چیزی دور شده بود.