شمارهٔ ۴۰ - ازرقی هروی

ایا بفضل و کرم یاد کرده از کارمزیاد کرد تو بسیار شکرها دارم

خصایل تو سزاوار مدحتند همهبجلوه کردن آن من رهی سزاوارم

چنان کنم بسعادت که تا کم از یکسالبود قصاید مدح تو تاج اشعارم

چرا مدیح نگویم ترا ؟ که ناگفتههمی ز گنج سخای تو بهره بردارم

اگر خدای بخواهد به بخت من پس ازینبه مدحت تو سخن ز آفتاب بگذارم