شمارهٔ ۴۷
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش و شکرگزاری خداوند پرداخته و به روشنی بر افتخارات و نعمت‌های خراسان اشاره دارد. شاعر با بیان اینکه خراسان بار دیگر درخشان شده است، به زیبایی‌ها و هنرهای این دیار اشاره کرده و آن را به خورشیدی تشبیه می‌کند که درخشندگی و نور را به همراه دارد. همچنین به شخصیت‌های بزرگ و معصوم نیز اشاره شده و اهمیت خردمندی و هنر در پیکره جامعه مورد تاکید قرار گرفته است. این شعر به طور کلی تجلیل از ارزش‌ها و افتخارات فرهنگی و معنوی خراسان است.
المنه لله که خورشید خراساناز برج شرف گشت دگر باره درخشان
هوش مصنوعی: سپاس خداوند را که خورشید خراسان بار دیگر در اوج شکوه و عظمت درخشان شده است.
المنه لله که آراست دگر باردیوان خراسان بسزاوار خراسان
هوش مصنوعی: خدا را شکر که بار دیگر دیوان شعر خراسان را به زیبایی آراسته است.
المنه الله که از کشتی عصمتشد نوح نبی بی خطر از آفت توفان
هوش مصنوعی: خداوند را شکر که نوح پیامبر با کشتی عصمت خود از خطرات طوفان در امان ماند.
المنه الله که یوسف بامارتبنشست و عدو گشت اسیر چه خذلان
هوش مصنوعی: خداوند را شکر که یوسف به مقام بزرگی رسید و دشمن او به اسیری افتاد، این خودش نشانهٔ رسوایی و ناکامی است.
در دیدۀ دینست خردمندی او نوردر پیکر ملکست هنرمندی او جان
هوش مصنوعی: در چشم دین، او فردی هوشمند و خردمند است؛ نور وجودش در پیکر ملک، نشان از هنرمندی او دارد. جانش نیز پر از روح و زندگی است.
محتاج بزرگان بتو چون دهر بخورشیدممتاز کریمان بتو چون کشت بباران
هوش مصنوعی: نیازمندان به بزرگان مانند نیاز جهان به خورشید هستند و کریمان به تو مانند کشاورزان به باران نیاز دارند.