شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که رازها و دقایق درونی هر فرد قابل گفت‌وگو نیست و بسیاری از این رازها برای دیگران قابل فهم نیستند. او اظهار می‌کند که خود نیز در مورد رازهایش مطمئن نیست و در جستجوی تنها بودن است، زیرا احساس می‌کند تنها همدمش می‌تواند کس دیگری باشد که بتواند رازهایش را با او در میان بگذارد.
چون بر همه کس نمی‌شود راز نهفتمن گوهر راز خود نمی‌دانم سفت
هوش مصنوعی: هر کسی نمیتواند راز درونی من را درک کند، بنابراین نمیتوانم به راحتی از راز خود سخن بگویم و نمی‌دانم چگونه آن را درست نگهدارم.
تنهایت همی جویم، ای مایهٔ جفتهم با تو مگر راز تو بتوانم گفت
هوش مصنوعی: من در جستجوی تنهایی خود هستم، ای کسی که مایه و همنفس منی، شاید بتوانم رازی که در دل دارم را با تو در میان بگذارم.