شمارهٔ ۵۲
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به توصیف سوارکاری میپردازد که بر روی اسب تازی نشسته و زین و ابزار سوارکاری بر تن دارد. هر موی او به وضوح و زیبایی جلوی چشم است و در این لحظه، او با فریادی از شاه کمک میطلبد.
چون برکشی آن بلارک گوهرداربر مرکب تازی فگنی زین افزار
هوش مصنوعی: وقتی که آن جواهر را از زمین برمیداری، بر اسب تندرو میافکنی، زین و لوازمش را نیز کنار میگذاری.
هر موی جداگانه بر اندام سوار فریاد همی کند که: شاها، زنهار
هوش مصنوعی: هر یک از موهای بدن به نوعی فریاد میزند و از شاه درخواست کمک و نجات میکند.