تناجی
ازرقی هروی

شمارهٔ ۵۵

ملک تو، شها، درخت نو بود به باروانگه اثر خزان برو کرد گذار
اکنون چو همی بشکفد از بوی بهارآن میوه شکفته خوشتر ای شاه به بار