شمارهٔ ۷۰
هوش مصنوعی: این بیت شعر به تمایل شاعر برای دستیابی به مقام و عظمت اشاره دارد. شاعر می‌خواهد که اگر می‌خواهد به این عظمت برسد، باید پای خود را بر روی خورشید قرار دهد و آرزوی او این است که خداوند، مقامش را در لوح محفوظ ثبت کند. به عبارتی، او خواهان جاودانگی و بزرگی است که فقط از طریق خداوند ممکن دارد.
گر خواهی، ازین حشمت والا به مَثَلبر تارک خورشید نهی پای محل
هوش مصنوعی: اگر بخواهی، میتوانی این شکوه و عظمت را به گونهای به نمایش بگذاری که همانند ستارهای درخشان بر قلهی خورشید قرار گیرد.
مر جاه ترا خدای ما، عزوجلجاوید رقم زده‌ست بر لوح ازل
هوش مصنوعی: خداوند جایگاه تو را مشخص کرده و برای همیشه آن را در لوح ازلی ثبت کرده است.