شمارهٔ ۷۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان میکند که تمام توجه و نگاهش به دوستش معطوف شده است. او از شدت عشق و احساسی که دارد، گویی که در دنیای خیال خود غرق شده و در این راستا از دیدگانش نیز خون رفته است. به نوعی، او در حال تحمل درد و غم ناشی از این عاشقانه است.
بر دیده خیال دوست بنگاشتهامبس دیده بر این خیال بگماشتهام
هوش مصنوعی: چشم خود را به تصویر دوست دوختهام و هر چه میبینم، بر پایه این خیال استوار است.
در مرحلهای که بار برداشتهام یک حوض ز خون دیده بگذاشتهام
هوش مصنوعی: در مرحلهای که از مشکلات و بارهای زندگی عبور کردهام، جای خود را با یک برکهی خون آغشته کردهام.