شمارهٔ ۹۸
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به توصیف زیبایی‌ها و شگفتی‌های طبیعت می‌پردازد. او از شست شها (شاید اشاره به نور یا ستاره) یاد می‌کند که در تاریکی شب می‌درخشد و چشم‌ها را روشن می‌کند. سپس به تصویر رانیدن بر روی یک اسب شبدیز (اسب نقره‌ای یا با رنگ خاص) اشاره می‌کند و در نهایت به زیبایی زمین و ارتباط آن با ماه نو اشاره می‌کند. شاعر به طور کلی به زیبایی و جذابیت‌های طبیعت پرداخته است.
از شَست، شها، چو ناوکی بگذاریدر تیره شب از دیده سبل برداری
هوش مصنوعی: اگر در شب تاریکی، سلاحی را مانند تیر در دست بگیری، میتوانی با آن به هدف خود نزدیکتر شوی و از آزار و آسیب دوری کنی.
بر کرۀ شبدیز چو ران بفشاریکیمخت زمین به ماه نو بنگاری
هوش مصنوعی: اگر بر گردونه شبدیز، فشار وارد کنی، زمین را در ماه نو مانند یک نقاشی میبینی.