شمارهٔ ۱۰۸
هوش مصنوعی: این شعر به علاقه و اشتیاق شاعر به ارتباط معنوی با خدا اشاره دارد. شاعر از خداوند می‌خواهد که او را از خاک و محدودیت‌های دنیوی آزاد کند و به نزد او ببرد، تا بتواند در humility و احترام تمام وجودش را تسلیم کند. این احساس طلب و نیاز به نزدیکی با خدا نمایانگر عمق اندیشه‌های عرفانی شاعر است.
اقبال براندت که حکمت خوانیور نام طلب کنی ز نان درمانی
اگر حکمت بخوانی، بخت از تو رو برمیگرداند. و اگر در پی نام باشی، نان از کف میدهی.
بردار مرا ز خاک اگر بتوانیتا پیش تو بر خاک نهم پیشانی
هوش مصنوعی: اگر میتوانی، مرا از زمین بلند کن تا بتوانم پیش پای تو پیشانیام را به زمین بگذارم.