شمارهٔ ۱۰۹

هوش مصنوعی: این شعر به ستایش امیرالمؤمنین علی (ع) و مقام و ولایت او می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که کسانی که به دین و ایمان واقعی پایبندند، ارزش و نورانیّت امامت را درک می‌کنند. او تأکید می‌کند که راهنمایی و رهبری صحیح از طرف علی (ع) باعث نجات از تاریکی‌های بدعت و گمراهی است. همچنین به غنای معنوی و برکات ناشی از وجود امام اشاره کرده و می‌گوید که پیروان واقعی علی (ع) همواره در سرافرازی و عزت خواهند بود. در نهایت، شاعر از یزدان می‌خواهد که یاریگر و پشتیبان مؤمنان و ولیّ برحق باشد تا بخت آنها همواره عالی باشد.