شمارهٔ ۲۳۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و زیبایی یار است. شاعر به توصیف چهره و زلف معشوق می‌پردازد و compares them to عقیق و کمند تابدار. او بیان می‌کند که چشمانش مانند آب، و دلش پر از تاب و شوق است. همچنین، او دیوانه‌وار در پی یار خویش است. شعر به تضاد بین آرامش و طغیانی که عشق به همراه دارد اشاره می‌کند و احساسات عمیق شاعر را در ناکامی و شوق به تصویر می‌کشد. او در نهایت به تمایز میان خودش و معشوق اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که عشق واقعی همراه با درد و شوق است.
چون عقیق آبدار است و کمند تابدارآن لب جان پرور و زلف جهان آشوب یار
هوش مصنوعی: لب های زیبا و دلنشین او به زیبایی عقیق درخشان است و موی تابدارش همچون کمندی است که دنیا را به هم میزند و اسیر می‌کند.
آب دارم در دو چشم و تاب دارم در جگرزان عقیق آبدار و زان کمند تابدار
هوش مصنوعی: چشمانم پر از اشک است و در دل جراحت و درد دارم، این احساس از زیبایی و جذابیت درونی من ناشی میشود و در عین حال، نرمی و لطافتی هم دارد.
زلف او گرد رخش پروانه‌وار است ای عجباین دل من هست در سودای او دیوانه‌وار
هوش مصنوعی: موهای او مانند پروانهای دور چهرهاش میچرخد. جالب اینجاست که دل من به طرز دیوانهواری در آرزوی اوست.
نیست یک ساعت قرار این هر دو را بر جای خویشکی بود پروانه و دیوانه را هرگز قرار
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که هیچیک از این دو موجود، پروانه و دیوانه، نمیتوانند برای یک ساعت به حال خود باقی بمانند. هر کدام از آنها بهطور طبیعی در جستجوی چیزی هستند و هرگز آرامش و قرار نخواهند داشت.
گر نبیند هیچکس پیوسته با خورشید سروکان یکی بر آسمان است این دگر بر جویبار
هوش مصنوعی: اگر کسی پیوسته در کنار خورشید سرو را نبیند، باید بداند که هر دو در آسمان هستند، اما این یکی در کنار جویبار قرار دارد.
روی چون خورشید او بر سرو مسکن چون گرفتقامت چون سرو را خورشید چون آورد بار
هوش مصنوعی: چهرهاش مانند خورشید است و وقتی در جایی سکونت می‌کند، قامتش به زیبایی سرو میماند. مانند این است که خورشید بر قامت سرو سایه افکنده است.
من ز دل گیرم قیاس ا‌حال زارا خویشتناو ز من گیرد قیاس این دل نابردبار
هوش مصنوعی: من از دل خودم حال زارا را میسنجم و او نیز حال دل ناآرام من را با دل خود مقایسه می‌کند.
او چو در من بنگرد داند که گرم افتاد دلمن چو در او بنگرم دانم که صعب افتاد کار
هوش مصنوعی: وقتی او به من نگاه می‌کند، میفهمد که دل من چقدر داغ و پرشور است. اما وقتی من به او نگاه میکنم، متوجه میشوم که وضعیت برای من دشوار شده است.
در دو زلفش هست عطر و در دل من آتش استعطر در آتش نهد چون گیرم او را در کنار
هوش مصنوعی: زلفهای او بوی خوشی دارد و در دل من شوق و هیجان است. اگر او را در کنار خود بیاورم، آیا این بوی خوش میتواند در آتش اشتیاق من ذوب شود؟
خواهد آن دلبر که من وصف جمال او کنمبوی عطر آید ز من در پیش تخت شهریار
هوش مصنوعی: میخواهم آن معشوقی را که زیباییاش را توصیف کنم. بوی عطر از من به سمت تخت پادشاه میآید.
شاه مشرق ارسلان ارغو خداوند ملوکملک را از ارسلان سلطان مبارک یادگار
هوش مصنوعی: سلطان با اقتدار و بزرگوار، که در شرق فرمانروایی می‌کند، یادگار خوشنامی است از نسل ارسلان، که برای پادشاهان نشانهای از دوستی و برکت به شمار میآید.