شمارهٔ ۲۶۶
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احوال شخصی است که پس از سال‌ها زحمت و سختی، به آرامش و روشنایی در زندگی خود دست یافته است. او از سرگذشت تلخ و سخت خود یاد می‌کند و به توجه و احسان ولی نعمتش، که عمادالدین بوبکر است، اشاره می‌کند. شاعر به تفاوت میان دوستان و دشمنان اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که در پناه این ولی نعمت، حس امنیت و آرامش دارد. او هر گونه کینه و دشمنی را کمرنگ کرده و به شکرگزاری نسبت به احسان‌ها و نعمت‌های دریافتی پرداخته است. در نهایت، زبانش به نیکی و محبت است و رنج‌ها به کمک ولی نعمتش کاهش یافته است.
این منم یافته مقصود و مراد دل خویشبا حوادث شده بیگانه و با دولت خویش
هوش مصنوعی: من به هدف و آرزوی دلم رسیدهام، با پیشامدها بیگانه شدهام و از خوشبختی و سرنوشتم جدا هستم.
وین منم دیده و دل کرده پس از چندین سالروشن و شاد به دیدار ولی‌نعمت خویش
هوش مصنوعی: من اکنون پس از سال‌ها، دل و چشمانم روشن و شاد هستند و برای دیدار با کسی که به من نعمت داده، آمادهام.
صدر اسلام عمادالدین‌ْ بوبکر که هستچون قوام‌الدین نیکوسیر و نیک‌اندیش
هوش مصنوعی: در آغاز دوران اسلام، شخصی به نام عمادالدین بوبکر وجود داشت که مانند قوام‌الدین، فردی نیکوکار و با تفکری مثبت بود.
آن وزیری که جهان شد همه از دست سه‌بارباز دست آمد چون پای نهاد اندر پیش
هوش مصنوعی: وزیری که همه چیز را در دنیای خود از دست داده بود، سه بار دوباره به سوی خود بازگشت. اما وقتی قدم در راه گذاشت، متوجه شد که چه مشکلاتی در پیش دارد.
هر که زو مقبل و برنا و توانگر گرددتا قیامت نشود مُدبر و پیر و درویش
هوش مصنوعی: هر کس که جوان، خوشرو و توانمند باشد، تا پایان عمرش هرگز پیر و فقیر نخواهد شد.
ای نکوخواه تو را مهر تو چون شربت نوشوی بداندیش تو را کین تو چون ضربت نیش
هوش مصنوعی: ای کسی که به دنبال نیکیهای دیگران هستی، محبت تو برای او مانند نوشیدن شربت شیرین است، اما در مقابل، برای کسی که دربارهات بد اندیشی می‌کند، کینهات مثل زدن نیش به اوست.
در پناه تو به حشمت نگرد باز به کبکدر حریم تو به حرمت نگرد گرک به میش
هوش مصنوعی: در سایهی وجود تو به عزت و احترام نگاه نمیکنم، حتی اگر در برابر کبک در حریم تو به حرمت و ادب رفتار کنم، گرگ هم باز به میش رحم نمیکند.
اجل از دشمن تو باز نگردد به خیالآهن و سنگ به هم بازنگیرد به سریش
هوش مصنوعی: مرگ به هیچ وجه از دشمن تو دور نمیشود و هیچ مادهای مانند آهن و سنگ نمیتواند با خیال راحتی به هم نزدیک شود.
تا که از نکبت ایام شود عبرت خلقهر که را کین و خلاف تو بود، مذهب و کیش
هوش مصنوعی: تا زمانی که بدبختی روزگار باعث درس گرفتن مردم شود، هر کسی که با تو کینه و دشمنی داشته باشد، عقیده و آیین او چیست.
آن کند تابش تیغ تو به خفتان و زرهکه کند تابش مهتاب به کتان و حشیش
هوش مصنوعی: تابش تیغ تو مثل نور ماه بر روی پارچههای نازک و چمن، در دل شب درخشندگی خاصی دارد.
منم آن بنده که احسان تو شد مرهم منچون شد از تیر حوادث دل من خسته و ریش
هوش مصنوعی: من آن کسی هستم که محبت و کمک تو، مایه تسکین من شد، چرا که دل من از تیرگی و سختیهای زندگی زخمخورده و آسیبدیده است.
نکنم یاد ز تاراج و نیندیشم ز آنْکْمرکبم بود خرِ لنگ و لباسم فَرْغیش
هوش مصنوعی: من نه به یاد ستمها و غارتها میافتم و نه به آنها فکر میکنم؛ چرا که مرکب من، باری از مشکلات دارد و پوششم نیز به اوضاع نامساعد اشاره دارد.
شکر اِنعام تو گویم که به توفیق خدایرنج من کم شد از احسان تو و راحت بیش
هوش مصنوعی: من از لطف و احسان تو حقیقتاً سپاسگزارم، زیرا با یاری خداوند، زحماتم کاهش یافته و بر راحتی و آرامش من افزوده شده است.
تاکه دینار پریشد بر زان باد خزانباد بر سیم و سمن خانه ی تو مشک پریش
هوش مصنوعی: این بیت به تصویر کشیدن لحظهای است که درختان در پاییز، با وزش باد، سکههای زرینی شبیه به دینار درختان را به زمین میریزند. همزمان، بویی خوش و دلانگیز از باغ و خانه تو به مشام میرسد، که چیزی شبیه به مشک است. به نوعی، این تصویر به زیبایی و لطافت فضای خانه و باغ اشاره دارد.
دوستان تو سراسر ز در خنده و نازدشمنان تو یکایک زدر گریه خریش
هوش مصنوعی: دوستانت همواره در حال شادی و خوشحالی هستند، اما دشمنانت به طور فردی از غم و اندوه رنج میبرند.