شمارهٔ ۲۹۰
هوش مصنوعی: این شعر در ستایش عزیز و معشوقه‌ای است که در مقام و موقعیت بلندی قرار دارد. شاعر با ابراز ارادت و عشق، به ستایش صفات و فضائل او می‌پردازد. او بیان می‌کند که حتی اگر هزار زبان هم داشته باشد، باز هم شایسته است که در حضور او فضایلش را معرفی کند. همچنین، شاعر به جایگاه بزرگ او و نقش وی به‌عنوان نایب از آل نبی (ص) اشاره می‌کند و از محبت و لطف او در برابر تکرار ستایش‌هایش سخن می‌گوید، زیرا که عشق و محبت حقیقی نیازی به خستگی و ملول شدن ندارد.
عزیز کرد مرا باز در محل قبولظهیر دولت شاه و شهاب دین رسول
هوش مصنوعی: مرا به خاطر محبت و لطفی که داشت، دوباره در جایگاه پسندیده و مورد پذیرش در نزد شاه و دین رسول قرار داد.
چنان شنید ز من شعر، کاحمد مختارشنید وحی ز روح‌الامین به وقت نزول
هوش مصنوعی: او به اندازهای از من شعر را شنید که مانند احمد مختار وحی را از روح‌الامین در زمان نزول دریافت کرد.
چو در ستایش او لفظ من مکرر شدلَطَف نمود و ز تکرار من نگشت ملول
هوش مصنوعی: وقتی که من در مورد او بارها و بارها صحبت کردم و او را ستایش کردم، او با مهربانی برخورد کرد و از تکرار صحبتهای من خسته نشد.
کجا ملول شود صاحبی که گاه سخنبود ز خاطر او نظم را فروع و اصول
هوش مصنوعی: چطور ممکن است کسی که به خاطرش همیشه سخن وجود دارد، دلسرد شود؟ برای او گفتن و نوشتن به مانند شاخهها و ریشههای درخت است.
ایا ستوده‌کریمی که شعرگویان راز شکر مَکْرِمت توست نکته‌های فصول
هوش مصنوعی: آیا تو همان شخصیت ستوده هستی که شعرای جوان به خاطر مهربانی و کرامت تو، نکات زیبای فصول را در اشعارشان میگنجانند؟
کمال فضل تو داری و من به مجلس توچو فضل خویش نمایم بود کمال فضول
هوش مصنوعی: تو دارای کمال و فضیلت هستی و من در حضور تو هرچه از فضیلت خود نشان دهم، مثل فضول و اضافی به نظر میرسد.
اگر هزار زبانم بود به جای یکیسزد که رای شریفت دهد نشان قبول
هوش مصنوعی: اگر هزار زبان هم داشته باشم، باز کافی نیست که نشان بدهد تا چه حد به رأی و نظر شما احترام میگذارم.
تو پشت آل بتولی و هست نایب منبه مجلس تو خداوند شمع آل بتول
هوش مصنوعی: تو از خانواده بزرگ و محترم هستی و در محفل تو، خداوند به عنوان نور و روشنی وجود دارد.